สัญญาร่วมแคมเปญระหว่างแบรนด์ ต้องมีอะไรบ้าง

• ใช้เมื่อสองแบรนด์ร่วมโปรโมตสินค้า ทำชุดสินค้าร่วม แจกสิทธิประโยชน์ หรือผลิตสื่อร่วมกัน
• ใช้เมื่อแต่ละแบรนด์มีช่องทาง ทรัพยากร และงบประมาณที่ต้องระบุแยกกัน
• ใช้เมื่อมีการใช้ชื่อ โลโก้ ภาพสินค้า และสื่อของอีกฝ่ายเฉพาะช่วงแคมเปญ
• ใช้เมื่ออาจส่งข้อมูลลูกค้าหรือรายชื่อผู้สนใจระหว่างกันและต้องกำหนดบทบาท PDPA

• อย่าใช้บัญชีรวม รับเงินรวม หรือแบ่งกำไรขาดทุนโดยไม่ตรวจความเสี่ยงเป็นห้างหุ้นส่วนตาม ป.พ.พ. ม.1012 และความรับผิดไม่จำกัดตาม ม.1025
• ระบุผู้อนุมัติและวันตอบกลับให้ชัด ความเงียบไม่ควรถือเป็นการอนุมัติข้อความโฆษณา
• แยกงบซื้อสื่อออกจากค่าใช้จ่ายผลิตงาน และห้ามก่อรายจ่ายแทนอีกฝ่ายเกินเพดาน
• สิทธิใช้เครื่องหมายต้องจำกัดวัตถุประสงค์ ช่องทาง และระยะเวลา เจ้าของเครื่องหมายยังควบคุมคุณภาพตาม พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า ม.68–72
• สินค้าควบคุมและกิจกรรมชิงโชคอาจต้องขออนุญาตหรือใช้ข้อความบังคับ ให้ตรวจเฉพาะแคมเปญก่อนเผยแพร่
• ถ้าจะส่งรายชื่อลูกค้าข้ามแบรนด์ ต้องทำข้อตกลงเรื่องข้อมูลแนบท้ายด้วย — ใช้ บันทึกข้อตกลงการแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคล (ผู้ควบคุมกับผู้ควบคุม) เมื่อต่างฝ่ายต่างเป็นผู้ควบคุมหรือควบคุมร่วมกัน และ สัญญาประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคล (ผู้ควบคุม–ผู้ประมวลผล) เมื่อฝ่ายหนึ่งประมวลผลตามคำสั่งอีกฝ่าย
• ของรางวัลจากการชิงโชคต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายร้อยละ 5 ตาม ท.ป.4/2528 ข้อ 9(1) ให้ตกลงว่าฝ่ายใดหักและนำส่งก่อนประกาศกิจกรรม

• ไม่เหมาะเมื่อฝ่ายหนึ่งรับจ้างทำการตลาดให้อีกฝ่ายและรับค่าจ้าง ควรใช้ สัญญาจ้างทำการตลาดออนไลน์
• ไม่เหมาะเมื่อยังตกลงเพียงหลักการและยังไม่ต้องการผูกพัน ควรใช้ บันทึกความเข้าใจ (MOU) — ระหว่างธุรกิจ/องค์กรทั่วไป
• ไม่เหมาะเมื่อร่วมลงทุน รับเงินรวม หรือแบ่งกำไรขาดทุนเป็นกิจการต่อเนื่อง ควรใช้สัญญาร่วมทุนหรือห้างหุ้นส่วนที่ตรวจโครงสร้างภาษีและความรับผิดแล้ว
• สัญญาทำการตลาดร่วมระหว่างแบรนด์ ภาษาอังกฤษ — ใช้ Co-Marketing Agreement — สัญญาทำการตลาดร่วมระหว่างแบรนด์ ภาษาอังกฤษ

สัญญาร่วมแคมเปญที่แต่ละฝ่ายรับผิดชอบงานและค่าใช้จ่ายของตน โดยไม่มีค่าจ้าง ตัวแทน หรือการตั้งห้างหุ้นส่วน ไม่อยู่ในบัญชีอัตราอากรแสตมป์โดยชื่อของสัญญา อย่างไรก็ดี ให้ดูเนื้อหาแท้จริง หากฝ่ายหนึ่งรับจ้างอีกฝ่าย ต้องเสียอากรลักษณะ 4; หากมีมอบอำนาจ ต้องตรวจลักษณะ 7 หรือ 21; หากตกลงเข้ากันเพื่อแบ่งกำไร อาจเข้าลักษณะจัดตั้งห้างหุ้นส่วนและอากรลักษณะ 27

ตราสารที่ต้องเสียอากรแต่ปิดไม่บริบูรณ์ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้จนชำระอากรและเงินเพิ่มตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 และอาจมีเงินเพิ่มตามมาตรา 113–114 จึงต้องตรวจข้อเท็จจริงก่อนลงนาม ไม่ยึดชื่อเอกสารเป็นหลัก

สัญญาร่วมแคมเปญทั่วไปไม่ต้องจดทะเบียน แต่ต้องตรวจสิทธิในเครื่องหมายของรายการ … และอำนาจอนุญาตให้ใช้ หากกิจกรรมมีชิงโชคหรือสินค้าควบคุม ให้ขออนุญาตและใช้ข้อความบังคับก่อนประกาศ ไม่ถือว่าการลงนามสัญญานี้แทนใบอนุญาต

แต่ละฝ่ายรับรู้รายได้จากยอดขายของตนตาม … และออกใบกำกับภาษีหรือใบเสร็จแก่ลูกค้าของตน ค่าใช้จ่ายร่วมต้องมีหลักฐานและระบุผู้รับบริการจริง เงินคืนสำรองจ่ายที่ไม่มีส่วนเพิ่มต้องแยกจากค่าบริการ หากฝ่ายหนึ่งเรียกค่าดำเนินการหรือรับจ้างอีกฝ่าย ให้ตรวจ VAT และหักภาษี ณ ที่จ่ายตามลักษณะเงินได้ก่อนชำระ

ถ้าฝ่ายหนึ่งจ่ายเงินให้อีกฝ่ายทำงานให้ นั่นคือการจ้าง ต้องใช้สัญญาจ้างทำการตลาดออนไลน์ ซึ่งมีเรื่องค่าจ้าง งบสื่อ การตรวจรับ และอากรลักษณะ 4 แตกต่างกันทั้งฉบับ ส่วนฉบับนี้ใช้เมื่อ ทั้งสองฝ่ายเป็นตัวการด้วยกัน ต่างฝ่ายต่างออกทรัพยากรของตน ขายของตน เก็บเงินของตน และรับผิดในส่วนของตน

ถ้ายังตกลงกันแค่หลักการ ยังไม่ลงรายละเอียดงบ ชิ้นงาน และวันเผยแพร่ ให้ใช้บันทึกความเข้าใจก่อน อย่าใช้ฉบับนี้ เพราะฉบับนี้บังคับให้กรอกสิ่งที่ยังไม่รู้

การเขียนในสัญญาว่า "ไม่เป็นห้างหุ้นส่วน" ไม่ผูกพันเจ้าหนี้หรือบุคคลภายนอก ศาลดูพฤติการณ์จริงว่าตกลงเข้ากันเพื่อกระทำกิจการร่วมกันด้วยประสงค์จะแบ่งปันกำไรหรือไม่ ถ้าใช่ ถือเป็นห้างหุ้นส่วนสามัญ และ ผู้เป็นหุ้นส่วนทุกคนต้องรับผิดร่วมกันในหนี้ทั้งปวงโดยไม่จำกัดจำนวน แปลว่าลูกค้าที่เสียหายจากสินค้าของอีกแบรนด์อาจมาเรียกเอาจากคุณเต็มจำนวนได้

สามอย่างที่ทำให้เสี่ยงมากที่สุดและสัญญาฉบับนี้ห้ามไว้แล้วคือ บัญชีรับเงินร่วม · เอารายได้มารวมกันแล้วแบ่งกำไรขาดทุน · แสดงต่อสาธารณะว่าเป็นกิจการเดียวกัน ถ้าแคมเปญจำเป็นต้องทำอย่างใดอย่างหนึ่ง ต้องไปทำสัญญาร่วมทุนที่ตรวจโครงสร้างภาษีและความรับผิดมาแล้ว ไม่ใช่แก้ฉบับนี้เอง

กิจกรรมที่ให้ลูกค้า "ลุ้น" รางวัลโดยอาศัยการเสี่ยงโชค ต้องขออนุญาตก่อนตามกฎหมายว่าด้วยการพนัน ไม่ใช่แค่ประกาศกติกาในเพจ การอนุมัติกันเองระหว่างสองแบรนด์ไม่แทนใบอนุญาต และผู้จัดต้องตกลงให้ชัดว่า ใครเป็นผู้ขออนุญาต ใครออกรางวัล ใครรับผิดชอบภาษีของรางวัล และใครรับเรื่องร้องเรียน เพราะเมื่อเกิดปัญหา ผู้บริโภคจะร้องเรียนทั้งสองแบรนด์พร้อมกัน

กิจกรรมที่ตัดสินด้วยการใช้ความสามารถหรือให้สิทธิประโยชน์แก่ทุกคนที่ทำตามเงื่อนไข เป็นคนละเรื่องกับการเสี่ยงโชค แต่เส้นแบ่งบาง ให้ตรวจกติกาจริงก่อนประกาศทุกครั้ง

• ปล่อยให้ความเงียบเป็นการอนุมัติ — สัญญาฉบับนี้เขียนชัดว่าไม่ใช่ ถ้าอีกฝ่ายไม่ตอบภายในกำหนด แปลว่ายังไม่อนุมัติ ไม่ใช่อนุมัติแล้ว
• คิดว่าอีกฝ่ายอนุมัติสื่อแล้วตัวเองพ้นผิด — การอนุมัติรับรองเฉพาะข้อมูลของฝ่ายที่อนุมัติ ส่วนที่คุณเขียนเองยังเป็นความรับผิดของคุณ
• ใช้โลโก้อีกฝ่ายต่อหลังแคมเปญจบ — สิทธิใช้เครื่องหมายมีกำหนดเวลาของตัวเอง หมดแล้วต้องหยุดสื่อแบบชำระเงินและถอนออกจากสื่อใหม่
• ไม่เขียนว่าไฟล์ต้นฉบับอยู่กับใคร — พอจะเอาไปรีไซเคิลปีหน้าแล้วหาไฟล์ไม่เจอ หรือเจ้าของร่วมอีกฝ่ายไม่ยอมให้ใช้ ให้ทำบัญชีรายชิ้นแนบท้ายตั้งแต่ต้น
• ส่งรายชื่อลูกค้าข้ามแบรนด์โดยไม่มีฐานทางกฎหมาย — ลูกค้าให้ข้อมูลกับแบรนด์เดียว ไม่ได้ให้กับอีกแบรนด์ ถ้าจะส่งต่อต้องมีคำแจ้งและฐานรองรับ และต้องตกลงว่าใครรับเรื่องเมื่อเจ้าของข้อมูลใช้สิทธิหรือเกิดเหตุละเมิด
• ไม่มีทางออกเมื่ออีกแบรนด์มีเรื่อง — ข้อ 8.3 เปิดทางให้ถอนชื่อและเครื่องหมายออกได้ทันทีทั้งสองฝ่าย โดยไม่ต้องรอให้ครบกำหนดบอกกล่าว

แคมเปญร่วมมักมีของรางวัล และตรงนี้มีสองข้อที่คนละอัตรากัน ต้องดูว่ารางวัลนั้นเป็นแบบไหน

• รางวัลจากการประกวด การแข่งขัน การชิงโชค หรือการอื่นทำนองเดียวกัน ผู้จ่ายต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย ร้อยละ 5 ของมูลค่ารางวัล ตามคำสั่งกรมสรรพากร ท.ป.4/2528 ข้อ 9(1) — ข้อนี้ผูกกับ ผู้จ่ายทุกประเภท รวมทั้งบุคคลธรรมดาและคณะบุคคล ไม่ใช่เฉพาะบริษัท และหักจากผู้รับรางวัลที่เป็นลูกค้าทั่วไปด้วย
• รางวัล ส่วนลด หรือประโยชน์จากการส่งเสริมการขาย ที่บริษัทจ่ายให้คู่ค้า หักร้อยละ 3 ตามข้อ 12/2 แต่ข้อนี้ไม่ใช้กับการให้แก่ผู้บริโภค หรือผู้ประกอบการที่เอาไปใช้ในกิจการตนเองโดยไม่ได้ขายต่อ

ให้ตกลงกันไว้ในเอกสารแนบว่า ฝ่ายใดเป็นผู้จ่ายรางวัล หัก นำส่ง และออกหนังสือรับรองการหักภาษีให้ผู้รับรางวัล ถ้าเป็นของรางวัลที่ไม่ใช่เงิน ผู้จ่ายยังมีหน้าที่หักและนำส่งตามมูลค่า ซึ่งในทางปฏิบัติต้องบวกเผื่อไว้ในงบ และประกาศกติกาให้ผู้ร่วมกิจกรรมทราบตั้งแต่ต้นว่าภาษีคิดอย่างไร

(อัตราตามข้อ 9(1/1) และ 12/2 มีช่วงลดชั่วคราวสำหรับการนำส่งแบบอิเล็กทรอนิกส์ ให้ตรวจว่ายังใช้อยู่หรือไม่ในวันจ่ายจริง)

• แผนแคมเปญ … ปฏิทินเผยแพร่ ชิ้นงาน และผู้รับผิดชอบแต่ละรายการ
• ตารางผู้อนุมัติ หลักฐานคำกล่าวอ้าง คู่มือแบรนด์ และบัญชีเครื่องหมายที่อนุญาต
• งบประมาณ ใบเสนอราคา ค่าใช้จ่ายร่วม สัดส่วนรับผิดชอบ และวิธีรายงานยอดขาย
• บัญชีเจ้าของลิขสิทธิ์รายชิ้น ไฟล์ต้นฉบับ ช่องทางใช้ และวันหยุดใช้
• ข้อตกลงเรื่องข้อมูลส่วนบุคคล ซึ่งต้องเลือกให้ตรงกับบทบาทที่กรอกไว้ในข้อ 9 — ถ้าต่างฝ่ายต่างเป็นผู้ควบคุมข้อมูลของตน หรือเป็นผู้ควบคุมร่วมกัน ให้ใช้ «บันทึกข้อตกลงการแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคล (ผู้ควบคุมกับผู้ควบคุม)» เป็นผนวก · ถ้าฝ่ายหนึ่งประมวลผลตามคำสั่งอีกฝ่าย ให้ใช้ «สัญญาประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคล (ผู้ควบคุม–ผู้ประมวลผล)» · ในผนวกต้องระบุประเภทข้อมูล ฐานกฎหมาย บทบาท คำแจ้ง ช่องทางใช้สิทธิ เหตุละเมิด ผู้รับข้อมูล ประเทศปลายทาง และวันลบรายงานผลแบบรวมที่ไม่ระบุตัวบุคคล โดยไม่มีรายชื่อลูกค้าส่งข้ามแบรนด์

จัดทำสองฉบับข้อความตรงกัน ลงนามกำกับเอกสารแนบทุกชุด ตรวจหนังสือรับรอง อำนาจลงนาม และสิทธิใช้เครื่องหมายของทั้งสองฝ่าย เก็บสำเนาสื่อที่อนุมัติ หลักฐานอนุมัติ วันเผยแพร่ และหลักฐานค่าใช้จ่ายไว้ตลอดระยะที่อาจมีข้อเรียกร้อง

เขียนและตรวจทานโดย ภูวรา ครอบตะคุ ทนายความ (ใบอนุญาต 477/2558) · เนติบัณฑิตไทย · น.ม. กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและสารสนเทศ — การเลือกประเด็น การจัดหมวด และคำอธิบายในบทความนี้เป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ส่วนตัวบทกฎหมายที่ยกมาไม่มีลิขสิทธิ์และตรวจกับราชกิจจานุเบกษาได้เสมอ · ทะเบียนบทความ OKC-D93949 · หากนำไปใช้ต่อ โปรดระบุชื่อผู้เขียนและลิงก์ต้นฉบับ