
Business & partnership · 8 min read
There is no English article on this exact contract yet. English articles in the same category:
สัญญาระหว่าง Marketplace กับผู้ให้บริการ ต้องมีอะไรบ้าง
Contents
- ใช้สัญญาฉบับนี้เมื่อไร
- จุดที่พลาดบ่อยและต้องระวัง
- กรณีที่ไม่ควรใช้ฉบับนี้
- อากรแสตมป์
- การจดทะเบียน / แบบที่กฎหมายกำหนด
- ภาษี
- เส้นแบ่งที่สำคัญที่สุดของสัญญาฉบับนี้ คือ ม.575 กับ ม.587
- การตรวจสอบคุณสมบัติไม่ใช่แค่ตอนเริ่ม ต้องตรวจต่อเนื่อง
- รีวิวปลอมและรีวิวที่ถูกลบ — สองด้านของปัญหาเดียวกัน
- เงินที่รับแทน และการกันยอดระหว่างมีข้อพิพาท
- ข้อที่คนทำ Marketplace บริการพลาดบ่อย
- เอกสารแนบท้ายสัญญา
- วันลงนาม
- ผู้เขียนและผู้ตรวจทาน
ผู้ดำเนินการแพลตฟอร์มจับคู่ผู้ให้บริการอิสระกับลูกค้าที่ต้องการบริการ โดยเก็บค่าธรรมเนียมและจ่ายเงินให้ผู้ให้บริการตามรอบ · ต้องรักษาสิทธิผู้ให้บริการรายย่อยในการปฏิเสธงานไว้ ถ้าบังคับรับงานทุกครั้งเสี่ยงกลายเป็นจ้างแรงงานตาม ป.พ.พ. ม.575 แทนจ้างทำของตาม ม.587
| ใช้เมื่อ | ใช้เมื่อเปิดแพลตฟอร์มจับคู่ช่าง แม่บ้าน ครูสอนพิเศษ หรือผู้ให้บริการอิสระอื่นกับลูกค้า |
|---|---|
| อากรแสตมป์ | สัญญานี้ไม่มีสินจ้างเป็นจำนวนแน่นอนระหว่างผู้ให้บริการแพลตฟอร์มกับผู้ให้บริการรายย่อย เพราะค่าธรรมเนียมคิดเป็นร้อยละของค่าบริการที่เกิดในอนาคต ไม่เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะใด ไม่ต้องปิดอากร สัญญาให้บริการจริงระหว่างผู้ให้บริการรายย่อยกับลูกค้าแต่ละรายต่างหากอาจเข้าลักษณะ 4 จ้างทำของถ้ามีการทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร แต่นั่นเป็นเรื่องนอกสัญญาฉบับนี้ |
| ภาษี | ค่าบริการแพลตฟอร์มที่ผู้ให้บริการรายย่อยจ่ายให้ผู้ให้บริการแพลตฟอร์มเป็นค่าบริการตามมาตรา 40(8) ถ้าผู้ให้บริการรายย่อยเป็นนิติบุคคลและหักจากยอดที่รับไว้แทนตามข้อ 8.1 ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 12/1 และผู้ให้บริการแพลตฟอร์มที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มต้องออกใบกำกับภาษีค่าบริการ รายได้ค่าบริการที่ลูกค้าจ่ายเป็นรายได้ของผู้ให้บริการรายย่อย ไม่ใช่รายได้ของแพลตฟอร์ม ถ้าผู้ให้บริการรายย่อยเป็นบุคคลธรรมดาที่มีรายได้เกินเกณฑ์ ต้องยื่นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาเอง และถ้าให้บริการที่อยู่ในบังคับภาษีมูลค่าเพิ่มและมีรายรับเกิน 1.8 ล้านบาทต่อปี ต้องจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มด้วยตนเอง |
| แบบที่กฎหมายกำหนด | สัญญานี้ไม่ต้องจดทะเบียน แต่ผู้ให้บริการรายย่อยต้องมีใบอนุญาตหรือคุณวุฒิตามกฎหมายเฉพาะของบริการแต่ละประเภท เช่น ผู้ขับรถรับจ้างต้องมีใบขับขี่สาธารณะ ช่างไฟฟ้าต้องมีหนังสือรับรองความสามารถ นวดแผนไทยต้องมีใบประกอบวิชาชีพ ให้ตรวจกฎหมายเฉพาะของบริการที่ขึ้นทะเบียนบนแพลตฟอร์มก่อนเปิดใช้งาน ข้อ 2 กำหนดกลไกให้ตรวจสอบและระงับเมื่อเอกสารหมดอายุ แต่ไม่ได้แทนหน้าที่ตรวจสอบตามกฎหมายเฉพาะนั้น ๆ ถ้าส่งข้อมูลลูกค้าให้ผู้ให้บริการรายย่อยเพื่อไปให้บริการ ต้องมีข้อตกลงแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคลตามที่ระบุในข้อ 9 |
| มาตราที่อ้าง | ป.พ.พ. ม.224, 383, 420, 575, 587; พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 ม.4, 8; พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ม.24, 27; ประมวลรัษฎากร ม.78/1, 86; คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 12/1, 12/7 |
| ค่าใช้แบบฟอร์มบนเว็บนี้ | 349 บาท |
ใช้สัญญาฉบับนี้เมื่อไร
- ใช้เมื่อเปิดแพลตฟอร์มจับคู่ช่าง แม่บ้าน ครูสอนพิเศษ หรือผู้ให้บริการอิสระอื่นกับลูกค้า
- ใช้เมื่อต้องกำหนดการตรวจใบอนุญาตและคุณสมบัติของผู้ให้บริการก่อนขึ้นระบบ
- ใช้เมื่อต้องแยกความรับผิดให้ชัดระหว่างระบบแพลตฟอร์มกับตัวบริการที่ทำจริง
จุดที่พลาดบ่อยและต้องระวัง
- ต้องรักษาสิทธิผู้ให้บริการรายย่อยในการปฏิเสธงานไว้ ถ้าบังคับรับงานทุกครั้งเสี่ยงกลายเป็นจ้างแรงงานตาม ป.พ.พ. ม.575 แทนจ้างทำของตาม ม.587
- ต้องตรวจใบอนุญาตต่อเนื่อง ไม่ใช่แค่ตอนสมัคร และระงับการรับงานทันทีเมื่อเอกสารหมดอายุ
- บริการที่เข้าถึงบ้านลูกค้าหรือเด็กควรมีการตรวจประวัติก่อนขึ้นทะเบียน
- เงินที่แพลตฟอร์มรับจากลูกค้าแทนผู้ให้บริการเป็นของผู้ให้บริการทันที ต้องแยกบัญชีและมีกำหนดจ่าย
- ห้ามลบรีวิวจริงเพื่อประโยชน์ทางการค้า และห้ามผู้ให้บริการปั่นรีวิวตัวเอง
กรณีที่ไม่ควรใช้ฉบับนี้
- ถ้าขายสินค้าที่ต้องจัดส่งแทนบริการ ให้ใช้ ข้อตกลงระหว่างแพลตฟอร์มกับผู้ขาย
- ถ้าเป็นการจ้างคนมาประจำไซต์งานของตัวเองต่อเนื่อง ไม่ใช่มาร์เก็ตเพลส ให้ใช้ สัญญาจ้างเหมาบริการอาคารแบบรวม (หลายบริการในสัญญาเดียว)
- ถ้าเป็นบริการที่มีปฏิทินจองล่วงหน้าและมัดจำ เช่น ที่พักหรือร้านนวด ให้ใช้สัญญาเข้าร่วมแพลตฟอร์มจองบริการเมื่อมีแม่แบบนั้น
อากรแสตมป์
สัญญานี้ไม่มีสินจ้างเป็นจำนวนแน่นอนระหว่างผู้ให้บริการแพลตฟอร์มกับผู้ให้บริการรายย่อย เพราะค่าธรรมเนียมคิดเป็นร้อยละของค่าบริการที่เกิดในอนาคต ไม่เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะใด ไม่ต้องปิดอากร สัญญาให้บริการจริงระหว่างผู้ให้บริการรายย่อยกับลูกค้าแต่ละรายต่างหากอาจเข้าลักษณะ 4 จ้างทำของถ้ามีการทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร แต่นั่นเป็นเรื่องนอกสัญญาฉบับนี้
การจดทะเบียน / แบบที่กฎหมายกำหนด
สัญญานี้ไม่ต้องจดทะเบียน แต่ผู้ให้บริการรายย่อยต้องมีใบอนุญาตหรือคุณวุฒิตามกฎหมายเฉพาะของบริการแต่ละประเภท เช่น ผู้ขับรถรับจ้างต้องมีใบขับขี่สาธารณะ ช่างไฟฟ้าต้องมีหนังสือรับรองความสามารถ นวดแผนไทยต้องมีใบประกอบวิชาชีพ ให้ตรวจกฎหมายเฉพาะของบริการที่ขึ้นทะเบียนบนแพลตฟอร์มก่อนเปิดใช้งาน ข้อ 2 กำหนดกลไกให้ตรวจสอบและระงับเมื่อเอกสารหมดอายุ แต่ไม่ได้แทนหน้าที่ตรวจสอบตามกฎหมายเฉพาะนั้น ๆ
ถ้าส่งข้อมูลลูกค้าให้ผู้ให้บริการรายย่อยเพื่อไปให้บริการ ต้องมีข้อตกลงแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคลตามที่ระบุในข้อ 9
ภาษี
ค่าบริการแพลตฟอร์มที่ผู้ให้บริการรายย่อยจ่ายให้ผู้ให้บริการแพลตฟอร์มเป็นค่าบริการตามมาตรา 40(8) ถ้าผู้ให้บริการรายย่อยเป็นนิติบุคคลและหักจากยอดที่รับไว้แทนตามข้อ 8.1 ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 12/1 และผู้ให้บริการแพลตฟอร์มที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มต้องออกใบกำกับภาษีค่าบริการ
รายได้ค่าบริการที่ลูกค้าจ่ายเป็นรายได้ของผู้ให้บริการรายย่อย ไม่ใช่รายได้ของแพลตฟอร์ม ถ้าผู้ให้บริการรายย่อยเป็นบุคคลธรรมดาที่มีรายได้เกินเกณฑ์ ต้องยื่นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาเอง และถ้าให้บริการที่อยู่ในบังคับภาษีมูลค่าเพิ่มและมีรายรับเกิน 1.8 ล้านบาทต่อปี ต้องจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มด้วยตนเอง
เส้นแบ่งที่สำคัญที่สุดของสัญญาฉบับนี้ คือ ม.575 กับ ม.587
ข้อ 1.2 เขียนไว้ว่าผู้ให้บริการรายย่อยเป็นผู้รับจ้างอิสระตาม ป.พ.พ. มาตรา 587 ไม่ใช่ลูกจ้างตามมาตรา 575 แต่คำในสัญญาไม่ได้ตัดสินเรื่องนี้เพียงลำพัง ศาลจะดูข้อเท็จจริง ถ้าแพลตฟอร์มควบคุมราคาอย่างเข้มงวด บังคับตารางเวลาทำงาน กำหนดเส้นทางหรือวิธีทำงานในรายละเอียด และห้ามผู้ให้บริการรายย่อยรับงานจากที่อื่น ความสัมพันธ์นั้นเข้าใกล้จ้างแรงงานมากขึ้น ซึ่งจะทำให้แพลตฟอร์มมีภาระค่าชดเชย เงินสมทบประกันสังคม และภาษีหัก ณ ที่จ่ายที่ต่างไปจากที่คาดไว้
ข้อ 3.2 จึงให้ผู้ให้บริการรายย่อยมีสิทธิปฏิเสธงานได้โดยไม่ต้องให้เหตุผล เพราะสิทธิเลือกรับหรือไม่รับงานเป็นข้อเท็จจริงสำคัญที่บ่งชี้ความเป็นอิสระ
การตรวจสอบคุณสมบัติไม่ใช่แค่ตอนเริ่ม ต้องตรวจต่อเนื่อง
จุดที่พลาดบ่อยที่สุดของมาร์เก็ตเพลสบริการคือ ตรวจใบอนุญาตครั้งเดียวตอนสมัคร แล้วไม่มีใครตรวจอีกเลย ข้อ 2.2 จึงบังคับให้ผู้ให้บริการรายย่อยแจ้งเองเมื่อเอกสารหมดอายุ และให้แพลตฟอร์มมีอำนาจระงับการรับงานใหม่ทันทีเมื่อพบ ไม่ใช่รอให้ลูกค้าร้องเรียนก่อน เพราะถ้าลูกค้าได้รับบาดเจ็บจากบริการที่ผู้ให้บริการรายย่อยไม่มีคุณสมบัติตามกฎหมาย และแพลตฟอร์มรู้อยู่แล้วว่าใบอนุญาตหมดอายุแต่ยังปล่อยให้รับงาน ความเสี่ยงทางละเมิดของแพลตฟอร์มเองก็เพิ่มขึ้นตาม ป.พ.พ. มาตรา 420
ถ้าบริการเกี่ยวข้องกับการเข้าบ้านลูกค้าหรือดูแลเด็ก ข้อ 2.3 บังคับให้มีการตรวจประวัติก่อนรับงาน ซึ่งเป็นมาตรฐานความปลอดภัยขั้นต่ำที่ตลาดคาดหวัง ไม่ใช่ทางเลือก
รีวิวปลอมและรีวิวที่ถูกลบ — สองด้านของปัญหาเดียวกัน
ข้อ 4 ห้ามทั้งสองทาง ผู้ให้บริการรายย่อยห้ามปั่นรีวิวของตัวเอง และแพลตฟอร์มห้ามลบรีวิวจริงเพื่อรักษาหน้าตาของผู้ให้บริการรายย่อยที่ทำเงินให้แพลตฟอร์มมาก การสร้างรีวิวปลอมเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชน อาจเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 แยกจากการผิดสัญญา
เงินที่รับแทน และการกันยอดระหว่างมีข้อพิพาท
ข้อ 8.1 ใช้หลักเดียวกับสัญญาระหว่างแพลตฟอร์มกับผู้ขายสินค้า เงินที่แพลตฟอร์มรับจากลูกค้าแทนผู้ให้บริการรายย่อยเป็นของผู้ให้บริการรายย่อยทันทีที่รับไว้ ต้องแยกบัญชีและจ่ายตามกำหนด ถ้านำไปใช้ก่อนต้องเสียดอกเบี้ยตาม ป.พ.พ. มาตรา 224 ข้อ 5.2 ให้กันยอดได้เฉพาะระหว่างมีข้อพิพาทจริงและมีกำหนดเวลาปลดยอด ไม่ใช่กันไว้เรื่อย ๆ โดยไม่มีกำหนด ซึ่งจะเป็นการหน่วงเงินที่ไม่เป็นธรรมตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 4
ข้อที่คนทำ Marketplace บริการพลาดบ่อย
- ไม่แยกความรับผิดระหว่างระบบกับตัวบริการ — ลูกค้าโดนบริการห่วยแล้วไปเอาผิดแพลตฟอร์ม ทั้งที่แพลตฟอร์มแค่จับคู่งาน ข้อ 1.3 แยกให้ชัด แต่ต้องสื่อสารกับลูกค้าให้เข้าใจตรงกันด้วย ไม่ใช่แค่เขียนในสัญญา
- ไม่มีช่องทางโต้แย้งรีวิวที่ไม่เป็นธรรม — ข้อ 4.3 ให้เวลาผู้ให้บริการรายย่อยโต้แย้ง
- ตรวจใบอนุญาตแค่ตอนสมัคร — ข้อ 2.2 บังคับตรวจต่อเนื่องและระงับทันทีเมื่อพบปัญหา
- บังคับผู้ให้บริการรายย่อยรับทุกงานที่ส่งมา — เสี่ยงเป็นจ้างแรงงานแทนจ้างทำของ ข้อ 3.2 ให้สิทธิปฏิเสธ
เอกสารแนบท้ายสัญญา
- มาตรฐานการให้บริการและเกณฑ์ประเมินผลของผู้ให้บริการรายย่อย
- รายการใบอนุญาต คุณวุฒิ และกรมธรรม์ประกันภัยที่ต้องมี
- ตารางค่าธรรมเนียมและกระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท
- ข้อตกลงแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคลสำหรับข้อมูลลูกค้าที่ส่งให้ผู้ให้บริการรายย่อย
วันลงนาม
ทำสองฉบับข้อความตรงกัน เก็บไว้ฝ่ายละฉบับ ลงชื่อกำกับเอกสารแนบทุกฉบับ ตรวจสำเนาใบอนุญาตและกรมธรรม์ประกันภัยของผู้ให้บริการรายย่อยให้ยังไม่หมดอายุก่อนลงนาม
ผู้เขียนและผู้ตรวจทาน
เขียนและตรวจทานโดย ภูวรา ครอบตะคุ ทนายความ (ใบอนุญาต 477/2558) · เนติบัณฑิตไทย · น.ม. กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและสารสนเทศ — การเลือกประเด็น การจัดหมวด และคำอธิบายในบทความนี้เป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ส่วนตัวบทกฎหมายที่ยกมาไม่มีลิขสิทธิ์และตรวจกับราชกิจจานุเบกษาได้เสมอ · ทะเบียนบทความ OKC-4BE2C2 · หากนำไปใช้ต่อ โปรดระบุชื่อผู้เขียนและลิงก์ต้นฉบับ
Frequently asked questions
สัญญาระหว่าง Marketplace กับผู้ให้บริการ ต้องติดอากรแสตมป์ไหม
สัญญานี้ไม่มีสินจ้างเป็นจำนวนแน่นอนระหว่างผู้ให้บริการแพลตฟอร์มกับผู้ให้บริการรายย่อย เพราะค่าธรรมเนียมคิดเป็นร้อยละของค่าบริการที่เกิดในอนาคต ไม่เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะใด ไม่ต้องปิดอากร สัญญาให้บริการจริงระหว่างผู้ให้บริการรายย่อยกับลูกค้าแต่ละรายต่างหากอาจเข้าลักษณะ 4 จ้างทำของถ้ามีการทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร แต่นั่นเป็นเรื่องนอกสัญญาฉบับนี้
สัญญาระหว่าง Marketplace กับผู้ให้บริการ เสียภาษีอะไรบ้าง
ค่าบริการแพลตฟอร์มที่ผู้ให้บริการรายย่อยจ่ายให้ผู้ให้บริการแพลตฟอร์มเป็นค่าบริการตามมาตรา 40(8) ถ้าผู้ให้บริการรายย่อยเป็นนิติบุคคลและหักจากยอดที่รับไว้แทนตามข้อ 8.1 ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 12/1 และผู้ให้บริการแพลตฟอร์มที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มต้องออกใบกำกับภาษีค่าบริการ รายได้ค่าบริการที่ลูกค้าจ่ายเป็นรายได้ของผู้ให้บริการรายย่อย ไม่ใช่รายได้ของแพลตฟอร์ม ถ้าผู้ให้บริการรายย่อยเป็นบุคคลธรรมดาที่มีรายได้เกินเกณฑ์ ต้องยื่นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาเอง และถ้าให้บริการที่อยู่ในบังคับภาษีมูลค่าเพิ่มและมีรายรับเกิน 1.8 ล้านบาทต่อปี ต้องจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มด้วยตนเอง
ใช้สัญญาระหว่าง Marketplace กับผู้ให้บริการตอนไหน
ใช้เมื่อเปิดแพลตฟอร์มจับคู่ช่าง แม่บ้าน ครูสอนพิเศษ หรือผู้ให้บริการอิสระอื่นกับลูกค้า · ใช้เมื่อต้องกำหนดการตรวจใบอนุญาตและคุณสมบัติของผู้ให้บริการก่อนขึ้นระบบ · ใช้เมื่อต้องแยกความรับผิดให้ชัดระหว่างระบบแพลตฟอร์มกับตัวบริการที่ทำจริง
ทำสัญญาระหว่าง Marketplace กับผู้ให้บริการต้องระวังอะไร
ต้องรักษาสิทธิผู้ให้บริการรายย่อยในการปฏิเสธงานไว้ ถ้าบังคับรับงานทุกครั้งเสี่ยงกลายเป็นจ้างแรงงานตาม ป.พ.พ. ม.575 แทนจ้างทำของตาม ม.587 · ต้องตรวจใบอนุญาตต่อเนื่อง ไม่ใช่แค่ตอนสมัคร และระงับการรับงานทันทีเมื่อเอกสารหมดอายุ · บริการที่เข้าถึงบ้านลูกค้าหรือเด็กควรมีการตรวจประวัติก่อนขึ้นทะเบียน · เงินที่แพลตฟอร์มรับจากลูกค้าแทนผู้ให้บริการเป็นของผู้ให้บริการทันที ต้องแยกบัญชีและมีกำหนดจ่าย · ห้ามลบรีวิวจริงเพื่อประโยชน์ทางการค้า และห้ามผู้ให้บริการปั่นรีวิวตัวเอง
กรณีไหนที่ไม่ควรใช้สัญญาระหว่าง Marketplace กับผู้ให้บริการ
ถ้าขายสินค้าที่ต้องจัดส่งแทนบริการ ให้ใช้ ข้อตกลงระหว่างแพลตฟอร์มกับผู้ขาย · ถ้าเป็นการจ้างคนมาประจำไซต์งานของตัวเองต่อเนื่อง ไม่ใช่มาร์เก็ตเพลส ให้ใช้ สัญญาจ้างเหมาบริการอาคารแบบรวม (หลายบริการในสัญญาเดียว) · ถ้าเป็นบริการที่มีปฏิทินจองล่วงหน้าและมัดจำ เช่น ที่พักหรือร้านนวด ให้ใช้สัญญาเข้าร่วมแพลตฟอร์มจองบริการเมื่อมีแม่แบบนั้น
สัญญาระหว่าง Marketplace กับผู้ให้บริการ ต้องจดทะเบียนหรือทำตามแบบที่กฎหมายกำหนดไหม
สัญญานี้ไม่ต้องจดทะเบียน แต่ผู้ให้บริการรายย่อยต้องมีใบอนุญาตหรือคุณวุฒิตามกฎหมายเฉพาะของบริการแต่ละประเภท เช่น ผู้ขับรถรับจ้างต้องมีใบขับขี่สาธารณะ ช่างไฟฟ้าต้องมีหนังสือรับรองความสามารถ นวดแผนไทยต้องมีใบประกอบวิชาชีพ ให้ตรวจกฎหมายเฉพาะของบริการที่ขึ้นทะเบียนบนแพลตฟอร์มก่อนเปิดใช้งาน ข้อ 2 กำหนดกลไกให้ตรวจสอบและระงับเมื่อเอกสารหมดอายุ แต่ไม่ได้แทนหน้าที่ตรวจสอบตามกฎหมายเฉพาะนั้น ๆ ถ้าส่งข้อมูลลูกค้าให้ผู้ให้บริการรายย่อยเพื่อไปให้บริการ ต้องมีข้อตกลงแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคลตามที่ระบุในข้อ 9
ลงนามสัญญาระหว่าง Marketplace กับผู้ให้บริการต้องมีพยานไหม ทำกี่ฉบับ
ทำสองฉบับข้อความตรงกัน เก็บไว้ฝ่ายละฉบับ ลงชื่อกำกับเอกสารแนบทุกฉบับ ตรวจสำเนาใบอนุญาตและกรมธรรม์ประกันภัยของผู้ให้บริการรายย่อยให้ยังไม่หมดอายุก่อนลงนาม
ทำสัญญาระหว่าง Marketplace กับผู้ให้บริการต้องเตรียมเอกสารอะไรแนบท้าย
มาตรฐานการให้บริการและเกณฑ์ประเมินผลของผู้ให้บริการรายย่อย รายการใบอนุญาต คุณวุฒิ และกรมธรรม์ประกันภัยที่ต้องมี ตารางค่าธรรมเนียมและกระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ข้อตกลงแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคลสำหรับข้อมูลลูกค้าที่ส่งให้ผู้ให้บริการรายย่อย
Thai law cited (official Thai text)
The 12 sections below are quoted from the official Thai text, the only official language of Thai legislation. No translation is given, because an unofficial translation can mislead; check the Royal Gazette before relying on them in court.
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 224
หนี้เงินนั้น ให้คิดดอกเบี้ยในระหว่างเวลาผิดนัดในอัตราที่กำหนดตามมาตรา 7 บวกด้วยอัตราเพิ่มร้อยละสองต่อปี ถ้าเจ้าหนี้อาจจะเรียกดอกเบี้ยได้สูงกว่านั้นโดยอาศัยเหตุอย่างอื่นอันชอบด้วยกฎหมาย ก็ให้คงส่งดอกเบี้ยต่อไปตามนั้น
ส่วนที่ 1 การไม่ชำระหนี้
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 383
ถ้าเบี้ยปรับที่ริบนั้นสูงเกินส่วน ศาลจะลดลงเป็นจำนวนพอสมควรก็ได้ ในการที่จะวินิจฉัยว่าสมควรเพียงใดนั้น ท่านให้พิเคราะห์ถึงทางได้เสียของเจ้าหนี้ทุกอย่างอันชอบด้วยกฎหมาย ไม่ใช่แต่เพียงทางได้เสียในเชิงทรัพย์สิน เมื่อได้ใช้เงินตามเบี้ยปรับแล้ว สิทธิเรียกร้องขอลดก็เป็นอันขาดไป
หมวด 3 มัดจำและกำหนดเบี้ยปรับ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420
ผู้ใดจงใจหรือประมาทเลินเล่อ ทำต่อบุคคลอื่นโดยผิดกฎหมายให้เขาเสียหายถึงแก่ชีวิตก็ดี แก่ร่างกายก็ดี อนามัยก็ดี เสรีภาพก็ดี ทรัพย์สินหรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ท่านว่าผู้นั้นทำละเมิดจำต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ — ลักษณะ 5 ละเมิด (มาตรา 420–437)
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 575
อันว่าจ้างแรงงานนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าลูกจ้าง ตกลงจะทำงานให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่านายจ้าง และนายจ้างตกลงจะให้สินจ้างตลอดเวลาที่ทำงานให้
ลักษณะ 6 จ้างแรงงาน
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 587
อันว่าจ้างทำของนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าผู้รับจ้าง ตกลงจะทำการงานสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนสำเร็จให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่าผู้ว่าจ้าง และผู้ว่าจ้างตกลงจะให้สินจ้างเพื่อผลสำเร็จแห่งการที่ทำนั้น
ลักษณะ 7 จ้างทำของ
พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 4
ข้อตกลงในสัญญาระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจการค้า หรือวิชาชีพ หรือในสัญญาสำเร็จรูป หรือในสัญญาขายฝากที่ทำให้ผู้ประกอบธุรกิจการค้า หรือวิชาชีพ หรือผู้กำหนดสัญญาสำเร็จรูป หรือผู้ซื้อฝากได้เปรียบคู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งเกินสมควร เป็นข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม และให้มีผลบังคับได้เพียงเท่าที่เป็นธรรมและพอสมควรแก่กรณีเท่านั้น
พระราชบัญญัติ ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540
พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 8
ข้อตกลง ประกาศ หรือคำแจ้งความที่ได้ทำไว้ล่วงหน้า เพื่อยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดเพื่อละเมิดหรือผิดสัญญาในความเสียหายต่อชีวิต ร่างกาย หรืออนามัยของผู้อื่น อันเกิดจากการกระทำโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อของผู้ตกลง ผู้ประกาศ ผู้แจ้งความ หรือของบุคคลอื่นซึ่งผู้ตกลง ผู้ประกาศ หรือผู้แจ้งความต้องรับผิดด้วย จะนำมาอ้างเป็นข้อยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดไม่ได้
พระราชบัญญัติ ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540
พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 24
ห้ามมิให้ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลทำการเก็บรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคล โดยไม่ได้รับความยินยอมจากเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล เว้นแต่ (1) เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่เกี่ยวกับการจัดทำเอกสารประวัติศาสตร์หรือจดหมายเหตุ เพื่อประโยชน์สาธารณะ หรือที่เกี่ยวกับการศึกษาวิจัยหรือสถิติซึ่งได้จัดให้มีมาตรการปกป้องที่เหมาะสม เพื่อคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล ทั้งนี้ ตามที่คณะกรรมการประกาศกำหนด (2) เพื่อป้องกันหรือระงับอันตรายต่อชีวิต ร่างกาย หรือสุขภาพของบุคคล (3) เป็นการจำเป็นเพื่อการปฏิบัติตามสัญญาซึ่งเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลเป็นคู่สัญญาหรือ เพื่อใช้ในการดำเนินการตามคำขอของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเข้าทำสัญญานั้น (4) เป็นการจำเป็นเพื่อการปฏิบัติหน้าที่ในการดำเนินภารกิจเพื่อประโยชน์สาธารณะของผู้ควบคุม ข้อมูลส่วนบุคคล หรือปฏิบัติหน้าที่ในการใช้อำนาจรัฐที่ได้มอบให้แก่ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล (5) เป็นการจำเป็นเพื่อประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล หรือของบุคคลหรือนิติบุคคลอื่นที่ไม่ใช่ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล เว้นแต่ประโยชน์ดังกล่าวมีความสำคัญ น้อยกว่าสิทธิขั้นพื้นฐานในข้อมูลส่วนบุคคลของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล (6) เป็นการปฏิบัติตามกฎหมายของผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล
พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 (เฉพาะส่วนที่ใช้ร่างสัญญา)
พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 27
ห้ามมิให้ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลใช้หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล โดยไม่ได้ รับความยินยอมจากเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล เว้นแต่เป็นข้อมูลส่วนบุคคลที่เก็บรวบรวมได้โดยได้รับยกเว้น ไม่ต้องขอความยินยอมตามมาตรา 24 หรือมาตรา 26 บุคคลหรือนิติบุคคลที่ได้รับข้อมูลส่วนบุคคลมาจากการเปิดเผยตามวรรคหนึ่ง จะต้องไม่ใช้หรือ เปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อวัตถุประสงค์อื่นนอกเหนือจากวัตถุประสงค์ที่ได้แจ้งไว้กับผู้ควบคุมข้อมูล ส่วนบุคคลในการขอรับข้อมูลส่วนบุคคลนั้น ในกรณีที่ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลใช้หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องขอ ความยินยอมตามวรรคหนึ่ง ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลต้องบันทึกการใช้หรือเปิดเผยนั้นไว้ในรายการ ตามมาตรา 39
พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 (เฉพาะส่วนที่ใช้ร่างสัญญา)
ประมวลรัษฎากร มาตรา 78/1
ภายใต้บังคับมาตรา 78/3 ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มที่เกิดจากการให้บริการ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้ (1) การให้บริการนอกจากที่อยู่ในบังคับตาม (2) (3) หรือ (4) ให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ เว้นแต่กรณีที่ได้มีการกระทำดังต่อไปนี้เกิดขึ้นก่อนได้รับชำระราคาค่าบริการ ก็ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อได้มีการกระทำนั้น ๆ ด้วย (ก) ได้ออกใบกำกับภาษี หรือ (ข) ได้ใช้บริการไม่ว่าโดยตนเองหรือบุคคลอื่น ทั้งนี้ โดยให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ๆ แล้วแต่กรณี (2) การให้บริการตามสัญญาที่กำหนดค่าตอบแทนตามส่วนของบริการที่ทำให้ความรับผิดตามส่วนของบริการเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการตามส่วนของบริการที่สิ้นสุดลง เว้นแต่กรณีที่ได้มีการกระทำดังต่อไปนี้เกิดขึ้นก่อนได้รับชำระราคาค่าบริการตามส่วนของบริการที่สิ้นสุดลงก็ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อได้มีการกระทำนั้น ๆ ด้วย (ก) ได้ออกใบกำกับภาษี หรือ (ข) ได้ใช้บริการไม่ว่าโดยตนเองหรือบุคคลอื่น ทั้งนี้ โดยให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ๆ แล้วแต่กรณี (3) การให้บริการที่ทำในต่างประเทศและได้มีการใช้บริการนั้นในราชอาณาจักร ให้ความรับผิดทั้งหมดหรือบางส่วนเกิดขึ้นเมื่อได้มีการชำระราคาค่าบริการทั้งหมดหรือบางส่วน แล้วแต่กรณี (4) การให้บริการที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 0 ตามมาตรา 80/1 (5) และภายหลังได้มีการโอนสิทธิในบริการอันทำให้ผู้รับโอนสิทธิในบริการมีหน้าที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/1 (2) ให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ เพื่อเป็นการบรรเทาภาระในการยื่นแบบแสดงรายการและการชำระภาษีของผู้ประกอบการจดทะเบียนสำหรับการให้บริการแก่กระทรวง ทบวง กรม หรือราชการส่วนท้องถิ่น ทั้งนี้ เฉพาะการให้บริการตามสัญญาและมีการชำระราคาค่าบริการที่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดโดยกฎกระทรวง ให้อธิบดีโดยอนุมัติรัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดความรับผิดตาม (1) และ (2) เกิดขึ้นเป็นอย่างอื่นได้
ประมวลรัษฎากร หมวด 4 ภาษีมูลค่าเพิ่ม (เฉพาะมาตราที่ใช้ร่างสัญญา)
ประมวลรัษฎากร มาตรา 86
ภายใต้บังคับมาตรา 86/1 มาตรา 86/2 และมาตรา 86/8 ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนจัดทำใบกำกับภาษีและสำเนาใบกำกับภาษีสำหรับการขายสินค้า หรือการให้บริการทุกครั้ง และต้องจัดทำในทันทีที่ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้น พร้อมทั้งให้ส่งมอบใบกำกับภาษีนั้นแก่ผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการ ส่วนสำเนาใบกำกับภาษีให้เก็บรักษาไว้ตามมาตรา 87/3 ผู้ประกอบการที่ได้รับยกเว้นการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มและได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มชั่วคราวตามมาตรา 85/3 จะออกใบกำกับภาษีได้ต่อเมื่อเป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีกำหนด ใบกำกับภาษีให้ออกเป็นรายสถานประกอบการ ทั้งนี้ เว้นแต่อธิบดีจะกำหนดเป็นอย่างอื่น การออกใบกำกับภาษีโดยตัวแทนในนามของผู้ประกอบการจดทะเบียนให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีกำหนด
ประมวลรัษฎากร หมวด 4 ภาษีมูลค่าเพิ่ม (เฉพาะมาตราที่ใช้ร่างสัญญา)
ประมวลรัษฎากร มาตรา 40
เงินได้พึงประเมินนั้นคือ เงินได้ประเภทดังต่อไปนี้ รวมตลอดถึงเงินค่าภาษีอากรที่ผู้จ่ายเงินหรือผู้อื่นออกแทนให้สำหรับเงินได้ประเภทต่าง ๆ ดังกล่าว ไม่ว่าในทอดใด (1) เงินได้เนื่องจากการจ้างแรงงานไม่ว่าจะเป็นเงินเดือน ค่าจ้าง เบี้ยเลี้ยง โบนัส เบี้ยหวัด บำเหน็จ บำนาญ เงินค่าเช่าบ้าน เงินที่คำนวณได้จากมูลค่าของการได้อยู่บ้านที่นายจ้างให้อยู่โดยไม่เสียค่าเช่า เงินที่นายจ้างจ่ายชำระหนี้ใด ๆ ซึ่งลูกจ้างมีหน้าที่ต้องชำระ และเงิน ทรัพย์สิน หรือประโยชน์ใด ๆ บรรดาที่ได้เนื่องจากการจ้างแรงงาน (2) เงินได้เนื่องจากหน้าที่หรือตำแหน่งงานที่ทำหรือจากการรับทำงานให้ ไม่ว่าจะเป็นค่าธรรมเนียม ค่านายหน้า ค่าส่วนลด เงินอุดหนุนในงานที่ทำ เบี้ยประชุม บำเหน็จ โบนัส เงินค่าเช่าบ้าน เงินที่คำนวณได้จากมูลค่าของการได้อยู่บ้านที่ผู้จ่ายเงินได้ให้อยู่โดยไม่เสียค่าเช่า เงินที่ผู้จ่ายเงินได้จ่ายชำระหนี้ใด ๆ ซึ่งผู้มีเงินได้มีหน้าที่ต้องชำระ และเงิน ทรัพย์สิน หรือประโยชน์ใด ๆ บรรดาที่ได้เนื่องจากหน้าที่หรือตำแหน่งงานที่ทำหรือจากการรับทำงานให้นั้น ไม่ว่าหน้าที่หรือตำแหน่งงานหรืองานที่รับทำให้นั้นจะเป็นการประจำหรือชั่วคราว (3) ค่าแห่งกู๊ดวิลล์ ค่าแห่งลิขสิทธิ์ หรือสิทธิอย่างอื่น เงินปีหรือเงินได้มีลักษณะเป็นเงินรายปีอันได้มาจากพินัยกรรม นิติกรรมอย่างอื่น หรือคำพิพากษาของศาล (4) เงินได้ที่เป็น (ก) ดอกเบี้ยพันธบัตร ดอกเบี้ยเงินฝาก ดอกเบี้ยหุ้นกู้ ดอกเบี้ยตั๋วเงิน ดอกเบี้ยเงินกู้ยืมไม่ว่าจะมีหลักประกันหรือไม่ ดอกเบี้ยเงินกู้ยืมที่อยู่ในบังคับต้องถูกหักภาษีไว้ ณ ที่จ่ายตามกฎหมายว่าด้วยภาษีเงินได้ปิโตรเลียมเฉพาะส่วนที่เหลือจากถูกหักภาษีไว้ ณ ที่จ่ายตามกฎหมายดังกล่าว หรือผลต่างระหว่างราคาไถ่ถอนกับราคาจำหน่ายตั๋วเงินหรือตราสารแสดงสิทธิในหนี้ที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล หรือนิติบุคคลอื่นเป็นผู้ออกและจำหน่ายครั้งแรกในราคาต่ำกว่าราคาไถ่ถอน รวมทั้งเงินได้ที่มีลักษณะทำนองเดียวกันกับดอกเบี้ย ผลประโยชน์หรือค่าตอบแทนอื่น ๆ ที่ได้จากการให้กู้ยืมหรือจากสิทธิเรียกร้องในหนี้ทุกชนิดไม่ว่าจะมีหลักประกันหรือไม่ก็ตาม (ข) เงินปันผล เงินส่วนแบ่งของกำไร หรือประโยชน์อื่นใดที่ได้จากบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล หรือสถาบันการเงินที่มีกฎหมายโดยเฉพาะของประเทศไทยจัดตั้งขึ้นสำหรับให้กู้ยืมเงินเพื่อส่งเสริมเกษตรกรรม พาณิชยกรรม หรืออุตสาหกรรม เงินปันผลหรือเงินส่วนแบ่งของกำไรที่อยู่ในบังคับต้องถูกหักภาษีไว้ ณ ที่จ่าย ตามกฎหมายว่าด้วยภาษีเงินได้ปิโตรเลียมเฉพาะส่วนที่เหลือจากถูกหักภาษีไว้ ณ ที่จ่ายตามกฎหมายดังกล่าว
ประมวลรัษฎากร — เงินได้พึงประเมิน ม.40–41
More in Business & partnership
สัญญาจ้างนายหน้า Affiliate (แนะนำสินค้ารับค่าบำเหน็จ) ต้องมีอะไรบ้างใช้เมื่อร้านค้าหรือแบรนด์ให้คนอื่นแนะนำสินค้าผ่านลิงก์หรือรหัสส่วนลด แล้วจ่ายค่าบำเหน็จตามยอดขายจริง — กำหนดวิธีติดตามยอด ระยะเวลาระบุแหล่งที่มา รอบจ่ายเงิน การหักคืนเมื่อลูกค้าคืนสินค้า วิธีการต้องห้าม และสิทธิใช้เนื้อหา
สัญญาตั้งตัวแทน (มอบหมายให้ทำการแทน มีค่าตอบแทน) ต้องมีอะไรบ้างตั้งคนหรือบริษัทให้ทำธุระแทนเป็นเรื่อง ๆ หรือต่อเนื่อง เช่น ดูแลบ้านเช่าและเก็บค่าเช่า ติดต่อราชการ ยื่นขอใบอนุญาต จัดการธุระขณะเจ้าของอยู่ต่างประเทศ — กำหนดขอบอำนาจ เรื่องที่ต้องมอบเฉพาะ วงเงินใช้จ่าย เงินที่ตัวแทนถือไว้ การเข้าถึงบัญชีออนไลน์ ค่าตอบแทน และการคืนเอกสารเมื่อเลิก
สัญญาจัดพิมพ์หนังสือหรือ E-book ต้องมีอะไรบ้างใช้เมื่อผู้เขียนให้สำนักพิมพ์นำต้นฉบับไปจัดพิมพ์และจำหน่าย — แยกสิทธิเป็นรูปแบบ ทั้งเล่มกระดาษ อีบุ๊ก หนังสือเสียง คำแปล และการดัดแปลง เลือกได้ทีละอย่าง พร้อมค่าลิขสิทธิ์ เงินล่วงหน้า รอบรายงานยอดขาย จำนวนพิมพ์ครั้งแรก และการคืนสิทธิเมื่อหนังสือขาดตลาดหรือไม่ได้พิมพ์
สัญญาเข้าร่วมแพลตฟอร์มจองบริการ ต้องมีอะไรบ้างสำหรับผู้ดำเนินการแพลตฟอร์มจองที่พัก ร้านอาหาร คลินิก หรือบริการที่มีความจุจำกัดและปฏิทิน กำหนดการซิงก์ปฏิทินและความรับผิดเรื่องจองซ้ำ ราคาเท่าเทียมระหว่างช่องทาง เงินมัดจำ นโยบายยกเลิก และค่าธรรมเนียม
สัญญาร่วมแคมเปญระหว่างแบรนด์ ต้องมีอะไรบ้างใช้เมื่อสองแบรนด์ร่วมจัดแคมเปญการตลาดโดยต่างฝ่ายต่างมีหน้าที่ งบประมาณ ช่องทาง และทรัพย์สินทางปัญญาของตน กำหนดการอนุมัติสื่อ ค่าใช้จ่าย ยอดขาย ข้อมูลลูกค้า และทางออกเมื่อแคมเปญต้องหยุดได้ชัดเจน
สัญญาฝากขายรถยนต์ ต้องมีอะไรบ้างสำหรับเจ้าของรถที่ฝากรถไว้กับเต็นท์หรือผู้รับฝากขายเพื่อหาผู้ซื้อ กำหนดราคาต่ำสุด ค่าตอบแทน ความรับผิดเมื่อรถเสียหายระหว่างฝาก การทดลองขับ รถติดไฟแนนซ์ การรับเงินค่ารถ และห้ามส่งมอบรถก่อนเจ้าของได้เงินครบ