สัญญาจ้างออกแบบตกแต่งภายใน ต้องมีอะไรบ้าง

• ใช้เมื่อจ้างนักออกแบบภายในหรือสถาปนิกภายในก่อนหาผู้รับเหมา
• ใช้เมื่อต้องการกำหนดจำนวนรอบแก้แบบและค่าแก้เพิ่มให้ชัด
• ใช้เมื่อต้องการรู้ว่าแบบเป็นของใครและเอาไปสร้างที่อื่นได้หรือไม่

• งานตกแต่งภายในเป็นวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม ตรวจใบอนุญาตก่อนลงนาม
• ถ้าคิดค่าออกแบบเป็นร้อยละของค่าก่อสร้าง ให้ล็อกฐานคำนวณไว้ที่งบประมาณ
• ผู้ออกแบบต้องเปิดเผยค่านายหน้าที่ได้จากผู้ขายวัสดุหรือผู้รับเหมาที่ตนแนะนำ
• การตรวจหน้างานไม่ได้ทำให้ผู้ออกแบบรับประกันงานของผู้รับเหมา

• ถ้าจ้างผู้รับเหมาลงมือตกแต่ง ให้ใช้ สัญญาจ้างรีโนเวตบ้านหรือคอนโด
• ถ้าจ้างผู้ควบคุมงานก่อสร้างโดยไม่ได้ออกแบบ ให้ใช้ สัญญาควบคุมงานก่อสร้าง
• ถ้าออกแบบโลโก้หรือกราฟิกสองมิติ ให้ใช้ สัญญาจ้างออกแบบกราฟิก
• สัญญาจ้างออกแบบตกแต่งภายใน ภาษาอังกฤษ — ใช้ Interior Design Services Agreement — สัญญาจ้างออกแบบตกแต่งภายใน ภาษาอังกฤษ

สัญญาจ้างออกแบบมีผลสำเร็จของงานคือแบบและเอกสารที่ส่งมอบ จึงเป็นการจ้างทำของตาม ป.พ.พ. มาตรา 587 เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะ 4 อัตรา 1 บาทต่อสินจ้างทุก 1,000 บาทหรือเศษ ผู้ออกแบบเป็นผู้เสียอากรและขีดฆ่า จากค่าออกแบบ … คำนวณอากรได้ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) คู่ฉบับ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) ถ้าไม่ปิดอากรครบ สัญญาใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้จนกว่าจะเสียอากรและเงินเพิ่มตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 และ 113–114

งานตกแต่งภายในเป็นวิชาชีพควบคุม พ.ร.บ.สถาปนิก พ.ศ. 2543 มาตรา 4 นิยามวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุมให้รวมสาขา "สถาปัตยกรรมภายในและมัณฑนศิลป์" ผู้ที่ประกอบวิชาชีพนี้ในขนาดงานที่กฎหมายกำหนดโดยไม่มีใบอนุญาตมีความผิดตาม พ.ร.บ.สถาปนิก มาตรา 45 และมีโทษตาม พ.ร.บ.สถาปนิก มาตรา 71 การแสดงตนว่ามีใบอนุญาตทั้งที่ไม่มีเป็นความผิดตามมาตรา 47 สัญญานี้ไม่ทำให้งานของผู้ไม่มีใบอนุญาตกลายเป็นงานที่ชอบด้วยกฎหมาย ข้อ 2.1 จึงให้ระบุเลขใบอนุญาตและให้ผู้ออกแบบรับรอง ให้ตรวจสถานะใบอนุญาตกับสภาสถาปนิกก่อนลงนาม เกณฑ์ขนาดงานที่เข้าข่ายอยู่ในกฎกระทรวง ให้ตรวจกับสภาสถาปนิก งานที่แตะโครงสร้างหรือระบบวิศวกรรมต้องใช้วิศวกรผู้มีใบอนุญาตตาม พ.ร.บ.วิศวกร พ.ศ. 2542 มาตรา 45 ข้อ 2.2 วางไว้แล้ว

ถ้าแบบตกแต่งมีการรื้อผนังหรือเปลี่ยนน้ำหนักบรรทุกของอาคาร อาจเป็นการดัดแปลงตาม พ.ร.บ.ควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 มาตรา 4 ที่ต้องขออนุญาตตามมาตรา 21 ผู้ออกแบบควรแจ้งผู้ว่าจ้างตั้งแต่ขั้นแบบร่าง

ผู้ว่าจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาไม่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย ถ้าผู้ว่าจ้างเป็นนิติบุคคล ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายร้อยละ 3 โดยประเภทเงินได้ขึ้นกับผู้รับ ถ้าผู้ออกแบบเป็นบุคคลธรรมดาผู้ประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรม ค่าออกแบบเป็นเงินได้จากวิชาชีพอิสระตามมาตรา 40(6) หักตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 7 ถ้าผู้ออกแบบเป็นบริษัท หักตามข้อ 8 ค่าจ้างทำของ ทั้งสองกรณีหักร้อยละ 3 แต่หนังสือรับรองการหักภาษีต้องระบุประเภทให้ถูก ผู้ออกแบบที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มออกใบกำกับภาษีตามประมวลรัษฎากร มาตรา 78/1 และ 86

พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 10 ให้ลิขสิทธิ์ในงานที่สร้างขึ้นโดยการรับจ้างเป็นของผู้ว่าจ้าง เว้นแต่ตกลงกันไว้เป็นอย่างอื่น แต่วงการออกแบบมักตกลงให้ผู้ออกแบบถือลิขสิทธิ์ไว้ ข้อ 6 จึงให้เลือกและเขียนผลของทั้งสองทาง

• ผู้ว่าจ้างเป็นเจ้าของ — ตรงกับค่าเริ่มต้นของมาตรา 10 ผู้ออกแบบยังใช้เป็นผลงานนำเสนอได้
• ผู้ออกแบบเป็นเจ้าของ — ผู้ว่าจ้างได้สิทธิสร้างตามแบบที่พื้นที่นี้หนึ่งครั้งและซ่อมแซมในอนาคต แต่เอาแบบไปสร้างที่อื่นหรือขายต่อไม่ได้ ซึ่งเป็นการใช้สิทธิแต่ผู้เดียวของเจ้าของลิขสิทธิ์ตามมาตรา 15
• สิทธิของผู้สร้างสรรค์ไม่ย้ายไปไหน — ตามมาตรา 18 ผู้ออกแบบยังมีสิทธิแสดงว่าเป็นผู้สร้างสรรค์และห้ามการบิดเบือนที่เสียหายต่อชื่อเสียง แม้ลิขสิทธิ์เป็นของผู้ว่าจ้างแล้ว

ถ้าคิดค่าออกแบบเป็นร้อยละของค่าก่อสร้าง ผู้ออกแบบได้เงินมากขึ้นเมื่อสเปกแพงขึ้น ข้อ 5.2 จึงล็อกฐานคำนวณไว้ที่งบประมาณหรือค่าก่อสร้างจริงแล้วแต่จำนวนใดต่ำกว่า และข้อ 7.1 บังคับให้เปิดเผยค่านายหน้าจากผู้ขายวัสดุ เมื่อผู้ออกแบบจัดซื้อแทนผู้ว่าจ้าง ผู้ออกแบบมีฐานะคล้ายตัวแทน ประโยชน์ที่ได้มาเพราะการจัดการแทนต้องส่งมอบให้ตัวการตาม ป.พ.พ. มาตรา 810 การรับค่านายหน้าลับจากผู้ขายเป็นการผิดสัญญาในสาระสำคัญ ผู้ว่าจ้างบอกเลิกได้ตามข้อ 10 และเรียกคืนประโยชน์นั้นได้

ข้อ 8.1 เขียนไว้ชัดว่าการที่ผู้ออกแบบไปดูหน้างานไม่ทำให้ผู้ออกแบบรับผิดแทนผู้รับเหมา ความชำรุดของงานก่อสร้างยังเป็นความรับผิดของผู้รับเหมาตามสัญญาของตนและ ป.พ.พ. มาตรา 600 แต่ถ้าผู้ออกแบบเห็นงานไม่ตรงแบบแล้วไม่รายงาน ผู้ออกแบบอาจต้องรับผิดในส่วนของตน

ผู้ว่าจ้างเลิกสัญญาได้เสมอตาม ป.พ.พ. มาตรา 605 โดยจ่ายค่างานที่ทำแล้ว ข้อ 10.2 คิดตามขั้นที่ส่งแล้วและสัดส่วนของขั้นที่กำลังทำ ข้อ 5.3 ให้ผู้ออกแบบหยุดส่งงานขั้นถัดไปเมื่อยังไม่ได้รับเงิน แต่ห้ามกักแบบที่ผู้ว่าจ้างจ่ายเงินแล้ว ผู้ว่าจ้างที่ผิดนัดต้องเสียดอกเบี้ยตาม ป.พ.พ. มาตรา 224 ถ้าผู้ว่าจ้างเป็นผู้บริโภค เพดานความรับผิดตามข้อ 9.2 ใช้ยกเว้นความเสียหายต่อชีวิตร่างกาย การทุจริต จงใจ หรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงไม่ได้ตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 8 และค่าแก้แบบที่เกินส่วนเสี่ยงเป็นข้อที่ไม่เป็นธรรมตามมาตรา 4

• ความต้องการของผู้ว่าจ้าง ภาพพื้นที่ และแบบเดิม
• ตารางขั้นตอน สิ่งที่ส่งมอบ กำหนดเวลา และค่าออกแบบแต่ละขั้น
• สำเนาใบอนุญาตประกอบวิชาชีพของผู้ออกแบบและวิศวกรที่เกี่ยวข้อง
• ระเบียบการตกแต่งของนิติบุคคลอาคารชุด ถ้ามี

ทำสองฉบับข้อความตรงกัน เก็บไว้ฝ่ายละฉบับ ตรวจเลขใบอนุญาตของผู้ออกแบบกับสภาสถาปนิกก่อนลงนาม และลงชื่ออนุมัติแบบแต่ละขั้นเป็นหนังสือ

เขียนและตรวจทานโดย ภูวรา ครอบตะคุ ทนายความ (ใบอนุญาต 477/2558) · เนติบัณฑิตไทย · น.ม. กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและสารสนเทศ — การเลือกประเด็น การจัดหมวด และคำอธิบายในบทความนี้เป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ส่วนตัวบทกฎหมายที่ยกมาไม่มีลิขสิทธิ์และตรวจกับราชกิจจานุเบกษาได้เสมอ · ทะเบียนบทความ OKC-46D581 · หากนำไปใช้ต่อ โปรดระบุชื่อผู้เขียนและลิงก์ต้นฉบับ