สัญญาเช่าร้านค้าขายอาหาร (โรงอาหารในสถานประกอบการ) ต้องมีอะไรบ้าง

• ใช้เมื่อโรงงาน บริษัท หรือโรงพยาบาลเปิดโรงอาหารพนักงานแล้วให้แม่ค้าภายนอกเช่าร้านเป็นรายเดือน
• ใช้เมื่อโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยเอกชนให้ผู้ค้าเช่าร้านในโรงอาหารและต้องการคุมราคาอาหารให้นักเรียน
• ใช้เมื่อต้องการให้พนักงานจ่ายค่าอาหารด้วยบัตรพนักงานหรือระบบเติมเงินของบริษัท แล้วโอนเงินให้ร้านเป็นรอบ

• ถ้าจะคุมราคาอาหาร ให้ระบุราคาสวัสดิการเป็นรายการชัด ๆ และเปิดทางให้ร้านขอปรับราคาเมื่อวัตถุดิบขึ้น ไม่เช่นนั้นร้านขาดทุนแล้วทิ้งร้าน
• อย่าเขียนว่าผิดข้อใดก็ริบเงินประกันทั้งหมด ศาลลดได้ (ป.พ.พ. มาตรา 383) ฉบับนี้ให้หักเฉพาะความเสียหายจริงพร้อมรายการ
• ตรวจกับเทศบาลหรือสำนักงานเขตว่าโรงอาหารต้องมีใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้ง และผู้ปรุงต้องผ่านการอบรมผู้สัมผัสอาหารหรือไม่ (พ.ร.บ.การสาธารณสุข พ.ศ. 2535 มาตรา 38)
• ขอดูเพียงใบรับรองแพทย์ว่าพร้อมทำงาน ไม่ต้องเก็บผลตรวจสุขภาพของคนในร้าน เพราะเป็นข้อมูลอ่อนไหวตามกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล
• เช่าเกิน 3 ปีต้องจดทะเบียนการเช่า ฉบับนี้จึงให้กรอกได้ไม่เกิน 36 เดือน

• ถ้าเจ้าของศูนย์อาหารหรือคาเฟ่เก็บค่าตอบแทนเป็นส่วนแบ่งยอดขาย (GP) แทนค่าเช่าคงที่ ให้ใช้ สัญญาเช่าพื้นที่ขายอาหารแบบแบ่งยอดขาย
• ถ้าให้ผู้ค้าเช่าพื้นที่ในห้าง ตลาด หรือโกดังเพื่อขายสินค้าทั่วไปที่ไม่ใช่โรงอาหารสวัสดิการ ให้ใช้ สัญญาให้ใช้พื้นที่ในห้าง ตลาด หรือโกดัง (ผู้ค้า / บูธ / มุมร้าน)
• ถ้าบริษัทจ้างผู้รับจัดเลี้ยงมาทำอาหารให้พนักงานโดยบริษัทเป็นผู้จ่ายค่าอาหาร ให้ใช้ สัญญารับจัดเลี้ยง · ถ้าวางตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติ ให้ใช้ สัญญาให้ใช้พื้นที่ติดตั้งตู้จำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ

สัญญาเช่าร้านเป็นการเช่าโรงเรือนตามบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะ 1 อัตรา 1 บาทต่อค่าเช่าทุก 1,000 บาทหรือเศษของ 1,000 บาทตลอดอายุสัญญา ค่าเช่า … ต่อเดือน เป็นเวลา … เดือน คิดเป็นอากรประมาณ ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก คู่ฉบับ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) ตามบัญชีผู้ให้เช่าเป็นผู้เสียอากร คู่สัญญาตกลงให้ใครออกเงินก็ได้ (ประมวลรัษฎากร มาตรา 107) ต้องปิดอากรและขีดฆ่าในวันลงนาม ถ้าลงลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ต้องชำระอากรเป็นตัวเงินผ่านระบบ e-Stamp ภายใน 15 วัน · ค่าเช่ารวมตั้งแต่ 1,000,000 บาทขึ้นไป ต้องชำระอากรเป็นตัวเงินแทนการปิดแสตมป์ สัญญาที่ไม่ปิดอากรใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้จนกว่าจะเสียอากรและเงินเพิ่ม (มาตรา 118)

สัญญาเช่าไม่เกิน 3 ปีมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายที่ต้องรับผิดก็ฟ้องร้องบังคับได้ ไม่ต้องจดทะเบียน ถ้าจะเช่านานเกิน 3 ปี ต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ มิฉะนั้นบังคับได้เพียง 3 ปี (ป.พ.พ. มาตรา 538) แบบนี้จึงให้กรอกได้ไม่เกิน 36 เดือน

• ถ้าผู้เช่าเป็นนิติบุคคล ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายค่าเช่าร้อยละ 5 ทุกครั้งที่จ่ายตั้งแต่ 1,000 บาทขึ้นไป และนำส่งภายในวันที่ 7 ของเดือนถัดไป (ท.ป.4/2528 ข้อ 6) ผู้เช่าที่เป็นบุคคลธรรมดาไม่มีหน้าที่หัก
• ค่าเช่าอสังหาริมทรัพย์ได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม แต่ถ้าผู้ให้เช่าเก็บค่าไฟฟ้าหรือค่าบริการโดยบวกกำไร ส่วนนั้นอาจอยู่ในบังคับภาษีมูลค่าเพิ่ม ให้แยกใบแจ้งหนี้ค่าเช่ากับค่าน้ำไฟออกจากกัน
• ผู้เช่านำรายได้จากการขายอาหารไปยื่นภาษีเงินได้เอง ถ้ารับเงินผ่านบัตรพนักงานหรือสแกนจ่าย ยอดเงินจะปรากฏในบัญชีธนาคาร ให้เก็บบันทึกยอดขายไว้

• ให้เช่าช่วงหรือให้ผู้อื่นมาขายแทน (ข้อ 10.1) ผู้เช่าให้เช่าช่วงหรือโอนสิทธิการเช่าโดยผู้ให้เช่าไม่อนุญาตไม่ได้ (ป.พ.พ. มาตรา 544) ถ้าฝ่าฝืน ผู้ให้เช่าบอกกล่าวให้แก้ไขและเลิกสัญญาได้ตามข้อ 12.1
• ดัดแปลงร้าน (ข้อ 10.3) ต้องทำให้กลับคืนสู่สภาพเดิมและรับผิดในความเสียหาย ผู้เช่ามีหน้าที่สงวนรักษาทรัพย์สินที่เช่าและใช้ตามวัตถุประสงค์ (มาตรา 552–554)
• ขายสุรา บุหรี่ หรือสินค้าต้องห้าม (ข้อ 6.4) นอกจากผิดสัญญาแล้ว การขายในสถานที่ที่กฎหมายห้าม เช่น ในสถานศึกษา อาจเป็นความผิดอาญาตามกฎหมายควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และกฎหมายควบคุมผลิตภัณฑ์ยาสูบ ซึ่งผู้เช่ารับผิดเอง
• อาหารไม่สะอาดหรือไม่ปลอดภัย (ข้อ 7) ผู้ให้เช่าสั่งหยุดขายรายการนั้นได้ทันที และเลิกสัญญาได้ตามข้อ 12.2 การจำหน่ายอาหารไม่บริสุทธิ์เป็นความผิดอาญาตาม พ.ร.บ.อาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 25 และ 26 ผู้จำหน่ายต้องปฏิบัติตามข้อบัญญัติท้องถิ่นเรื่องสุขลักษณะ (พ.ร.บ.การสาธารณสุข พ.ศ. 2535 มาตรา 39 และ 40) ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นสั่งพักหรือเพิกถอนใบอนุญาตได้
• ผู้ให้เช่าตัดน้ำไฟหรือปิดร้านเพื่อทวงเงินที่โต้แย้งอยู่ (ข้อ 5.3) ทำไม่ได้ ถ้าทำ ผู้เช่าเรียกค่าเสียหายจากการขายไม่ได้ในวันนั้นได้

สถานที่จำหน่ายอาหารที่มีพื้นที่เกิน 200 ตารางเมตรต้องได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น ถ้าไม่เกินต้องแจ้งเพื่อขอหนังสือรับรองการแจ้งก่อนจัดตั้ง (พ.ร.บ.การสาธารณสุข พ.ศ. 2535 มาตรา 38) โรงอาหารในบริษัทหรือโรงงานส่วนใหญ่ผู้ให้เช่าเป็นผู้ขอในนามโรงอาหาร ข้อ 7.1 จึงวางไว้เช่นนั้น แต่รายละเอียดว่าผู้ค้าแต่ละร้านต้องมีหลักฐานของตนหรือไม่ ขึ้นกับข้อบัญญัติของท้องถิ่นนั้น ให้สอบถามสำนักงานเขตหรือเทศบาล และให้ผู้ปรุงอาหารเข้าอบรมผู้สัมผัสอาหารตามที่ท้องถิ่นกำหนดก่อนเปิดร้าน

ผลตรวจสุขภาพเป็นข้อมูลส่วนบุคคลที่มีความอ่อนไหว (พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 26) ข้อ 11.1 จึงให้ผู้ให้เช่าดูเฉพาะใบรับรองว่าพร้อมปฏิบัติงาน ไม่เก็บผลตรวจละเอียด เมื่อให้ชำระด้วยบัตรพนักงาน ผู้ให้เช่าเป็นผู้ควบคุมข้อมูลการใช้บัตร ส่วนผู้เช่าได้รับเฉพาะยอดเพื่อกระทบยอด ถ้าส่งรายชื่อผู้ซื้อรายคนให้ผู้เช่า ต้องมีเหตุจำเป็นและแจ้งพนักงานไว้ในประกาศความเป็นส่วนตัว ผู้ให้เช่าที่ติดกล้องวงจรปิดในโรงอาหารควรติดป้ายแจ้งให้ทราบ

• บันทึกสภาพร้านพร้อมภาพถ่าย ลงลายมือชื่อทั้งสองฝ่าย (ข้อ 1.3)
• แผนผังโรงอาหารแสดงตำแหน่งร้าน จุดวางถังก๊าซ และจุดทิ้งขยะ
• รายการเมนูและราคาที่แจ้งผู้ให้เช่า และราคาสวัสดิการตามข้อ 6.2
• ใบรับรองแพทย์และหลักฐานการอบรมของผู้ปรุงและผู้เสิร์ฟ
• สำเนากรมธรรม์ประกันภัยความรับผิดต่อบุคคลภายนอก (ส่งภายใน 30 วัน)
• สำเนาบัตรประชาชนหรือหนังสือรับรองนิติบุคคล (ไม่เกิน 6 เดือน) ของคู่สัญญา และหนังสือมอบอำนาจถ้ามี

ทำสองฉบับข้อความตรงกัน เก็บไว้ฝ่ายละฉบับ ลงลายมือชื่อกำกับทุกหน้า รับเงินประกันแล้วให้ออกใบรับเงิน ถ่ายภาพร้านและเลขมิเตอร์ในวันส่งมอบ เมื่อรับชำระค่าเช่าหรือค่าน้ำไฟล่าช้า ให้ผู้ให้เช่าออกใบเสร็จตามจริง ดอกเบี้ยผิดนัดตามกฎหมายคิดเฉพาะงวดที่ผิดนัด (ป.พ.พ. มาตรา 224 และ 224/1)

เขียนและตรวจทานโดย ภูวรา ครอบตะคุ ทนายความ (ใบอนุญาต 477/2558) · เนติบัณฑิตไทย · น.ม. กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและสารสนเทศ — การเลือกประเด็น การจัดหมวด และคำอธิบายในบทความนี้เป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ส่วนตัวบทกฎหมายที่ยกมาไม่มีลิขสิทธิ์และตรวจกับราชกิจจานุเบกษาได้เสมอ · ทะเบียนบทความ OKC-E807D9 · หากนำไปใช้ต่อ โปรดระบุชื่อผู้เขียนและลิงก์ต้นฉบับ