สัญญาให้บริการเสริมความงามแบบคอร์ส ต้องมีอะไรบ้าง

• ใช้เมื่อขายคอร์สทรีตเมนต์หน้า ผิว หรือรูปร่างแบบจ่ายล่วงหน้าหลายครั้ง
• ใช้เมื่อลูกค้าต้องการรู้เงื่อนไขคืนเงินและขยายอายุคอร์สก่อนจ่าย
• ใช้เมื่อคลินิกขายคอร์สที่มีทั้งหัตถการโดยแพทย์และบริการทั่วไป

• ร้านที่ไม่ใช่สถานพยาบาลห้ามฉีดสาร ใช้เลเซอร์ทางการแพทย์ หรือทำหัตถการที่สงวนไว้สำหรับแพทย์ ผิดกฎหมายและสัญญาส่วนนั้นเป็นโมฆะ
• ความรับผิดต่อชีวิตร่างกายยกเว้นไม่ได้ แม้ลูกค้าจะเซ็นยอมรับความเสี่ยงก็ตาม
• ข้อมูลสุขภาพต้องได้รับความยินยอมโดยชัดแจ้ง และภาพก่อนหลังใช้โฆษณาได้เมื่อได้รับความยินยอมแยกต่างหาก
• นโยบายไม่คืนเงินในทุกกรณีเสี่ยงเป็นข้อสัญญาไม่เป็นธรรม ต้องคืนตามสัดส่วนอย่างน้อยเมื่อร้านปิดกิจการ
• ให้ตรวจประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญาว่าธุรกิจนี้ถูกควบคุมสัญญาหรือไม่ก่อนใช้

• ถ้าเป็นนวด สปา หรือเวลเนสที่ไม่ขายผลลัพธ์ด้านรูปลักษณ์ ให้ใช้ สัญญาบริการนวด สปา หรือเวลเนสแบบแพ็กเกจ
• ถ้าเป็นสมาชิกฟิตเนสหรือสตูดิโอออกกำลังกาย ให้ใช้ สัญญาสมาชิกฟิตเนสหรือสตูดิโอ
• ถ้าเป็นการผ่าตัดหรือการรักษาโรคในโรงพยาบาล แม่แบบนี้ไม่เหมาะ ต้องใช้เอกสารของสถานพยาบาลตามกฎหมายวิชาชีพ

การให้บริการเสริมความงามจนเสร็จตามคอร์สเป็นการจ้างทำของตาม ป.พ.พ. มาตรา 587 เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะ 4 อัตรา 1 บาทต่อสินจ้างทุก 1,000 บาทหรือเศษ ผู้ให้บริการเป็นผู้เสียอากรและขีดฆ่า จากราคาคอร์ส … คำนวณอากรได้ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) คู่ฉบับ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) ถ้าไม่ปิดอากรครบ สัญญาใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้จนกว่าจะเสียอากรและเงินเพิ่มตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 และ 113–114

เส้นที่สำคัญที่สุดของธุรกิจนี้คือเส้นระหว่างร้านเสริมความงามกับคลินิก การฉีดสาร โบท็อกซ์ ฟิลเลอร์ การใช้เลเซอร์บางประเภท และหัตถการที่ล่วงล้ำร่างกายเป็นการประกอบวิชาชีพเวชกรรม ต้องทำในสถานพยาบาลที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายสถานพยาบาลและโดยผู้ประกอบวิชาชีพที่มีใบอนุญาตเท่านั้น ร้านเสริมความงามที่ทำหัตถการเหล่านี้โดยไม่มีใบอนุญาตมีความผิดทางอาญา และสัญญาในส่วนนั้นเป็นโมฆะเพราะวัตถุประสงค์ขัดต่อกฎหมายตาม ป.พ.พ. มาตรา 150 ข้อ 1.2 จึงให้เลือกว่าเป็นคลินิกหรือไม่ และถ้าไม่ใช่ ห้ามทำหัตถการเหล่านี้โดยชัดแจ้ง

ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ต้องเป็นเครื่องสำอางที่จดแจ้งตามกฎหมายเครื่องสำอาง หรือยาและเครื่องมือแพทย์ที่ได้รับอนุญาต ข้อ 1.3 ให้ผู้รับบริการขอดูเลขจดแจ้งได้

ผู้รับบริการส่วนใหญ่เป็นผู้บริโภค พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 มาตรา 35 ทวิ ให้อำนาจคณะกรรมการว่าด้วยสัญญากำหนดธุรกิจที่ควบคุมสัญญา ถ้าธุรกิจนี้ถูกกำหนดเป็นธุรกิจควบคุมสัญญา ข้อสัญญาที่ประกาศบังคับให้ต้องมีจะถือว่ามีอยู่ในสัญญาแม้ไม่ได้เขียนไว้ตามมาตรา 35 ตรี และข้อที่ประกาศห้ามจะถือว่าไม่มีตามมาตรา 35 จัตวา ให้ตรวจประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญาฉบับปัจจุบันก่อนใช้แม่แบบนี้

ผู้รับบริการที่เป็นบุคคลธรรมดาไม่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย ผู้ให้บริการที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มต้องเรียกเก็บและออกใบกำกับภาษีตามประมวลรัษฎากร มาตรา 78/1 และ 86 สำหรับคลินิกที่เป็นสถานพยาบาล บริการรักษาพยาบาลบางประเภทได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม แต่บริการเพื่อความงามโดยทั่วไปไม่ได้รับยกเว้น ให้ตรวจกับผู้ทำบัญชี

คอร์สเสริมความงามขายแบบจ่ายก่อนใช้ทีหลัง เรื่องที่ร้องเรียนมากที่สุดคือร้านปิดตัวทั้งที่ลูกค้ายังใช้คอร์สไม่ครบ และคอร์สหมดอายุก่อนใช้ครบเพราะนัดไม่ได้ ข้อ 6 จึงวางสามชั้น

• ขยายอายุคอร์ส เมื่อผู้รับบริการเจ็บป่วยหรือตั้งครรภ์ หรือร้านปิดชั่วคราว
• ซื้อแล้วยังไม่ได้ใช้บริการเลยภายใน 7 วัน ต้องคืนเต็มจำนวน ตามประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา เรื่อง ให้ธุรกิจการให้บริการเสริมความงามเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงิน พ.ศ. 2563 ข้อ 3(2.1) หักได้เฉพาะค่าธรรมเนียมบัตรเครดิต (ข้อ 6.2 ของสัญญา)
• ยกเลิกได้และได้เงินคืนตามสัดส่วน หักค่าดำเนินการที่มีเพดาน (ข้อ 6.3) และคืนโดยไม่หักอะไรเลยเมื่อร้านเป็นฝ่ายทำให้ใช้บริการต่อไม่ได้ (ข้อ 6.4) ข้อความว่า “ห้ามยกเลิก” หรือ “ไม่คืนเงินไม่ว่ากรณีใด ๆ” เป็นข้อความที่ประกาศข้อ 5(4) และ 5(5) ห้ามไว้โดยตรง และเป็นข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรมตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 4 ศาลลดการริบเงินที่สูงเกินส่วนได้ตามมาตรา 7
• ต้องส่งมอบหลักฐานการรับเงินทันทีที่รับเงิน พร้อมรายการตามข้อ 4.2 ซึ่งประกาศข้อ 3 และข้อ 4 บังคับไว้ — ไม่ใช่ออกให้ทีหลังหรือออกแต่สลิปบัตรเครดิต
• ร้านเลิกกิจการต้องคืนเต็มตามสัดส่วน โดยไม่มีค่าดำเนินการ

ข้อ 5.2 ให้หักสิทธิเมื่อไม่มาตามนัดได้เฉพาะเมื่อเกินจำนวนครั้งที่ยอมรับ และไม่นับการเจ็บป่วยที่มีหลักฐาน การหักสิทธิทุกครั้งที่มาสายหรือไม่มาเป็นเบี้ยปรับที่ศาลลดได้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 383

ข้อ 10.1 เขียนไว้ว่าข้อยกเว้นความรับผิดต่อชีวิตร่างกายไม่มีผล เพราะ พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม มาตรา 8 ห้ามไว้ แบบฟอร์ม "ยินยอมรับความเสี่ยงทั้งหมด" ที่ร้านให้ลูกค้าเซ็นจึงไม่ได้คุ้มครองร้านจากความประมาทของตัวเอง ความรับผิดทางละเมิดตาม ป.พ.พ. มาตรา 420 ยังอยู่เสมอ สิ่งที่คุ้มครองร้านได้จริงคือแบบสอบถามสุขภาพที่ครบถ้วนตามข้อ 3.1 เพราะถ้าผู้รับบริการปกปิดประวัติ ความรับผิดตามข้อ 10.2 จะตกกับผู้รับบริการ

ข้อมูลสุขภาพเป็นข้อมูลอ่อนไหวตาม พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 26 ต้องได้รับความยินยอมโดยชัดแจ้ง และภาพก่อนหลังที่เห็นใบหน้าเป็นทั้งข้อมูลส่วนบุคคลและภาพของบุคคล การนำไปโฆษณาต้องได้รับความยินยอมแยกต่างหากตามมาตรา 19 และถอนได้ ข้อ 9.2 วางไว้แล้ว การใช้ภาพโดยไม่ได้รับความยินยอมเป็นทั้งการผิดสัญญา การละเมิดตามมาตรา 420 และความผิดตามกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล

• ร้านที่ไม่ใช่คลินิกขายคอร์สที่มีการฉีดหรือเลเซอร์ — ผิดกฎหมายทั้งร้านและผู้ทำ
• โฆษณาผลลัพธ์เป็นตัวเลข — ข้อ 2.2 ทำให้ข้อความขายเป็นส่วนของสัญญา
• ใช้ภาพลูกค้าโพสต์โดยไม่ขอ
• ขายต่อระหว่างทำบริการโดยกดดันลูกค้า — ข้อ 4.3 ให้สิทธิปฏิเสธโดยไม่กระทบคอร์ส

• รายละเอียดคอร์ส รายการบริการ จำนวนครั้ง และราคาต่อครั้งเฉลี่ย
• แบบสอบถามสุขภาพและแบบยินยอมเก็บข้อมูลสุขภาพ
• แบบยินยอมใช้ภาพเพื่อโฆษณาแยกต่างหาก
• คำแนะนำการปฏิบัติตัวหลังรับบริการ
• สำเนาใบอนุญาตสถานพยาบาล ถ้าเป็นคลินิก

ทำสองฉบับข้อความตรงกัน ผู้รับบริการเก็บไว้หนึ่งฉบับพร้อมใบเสร็จ อย่าให้ลูกค้าเซ็นแบบยินยอมใช้ภาพรวมไว้ในสัญญาฉบับนี้ ต้องแยกฉบับ

เขียนและตรวจทานโดย ภูวรา ครอบตะคุ ทนายความ (ใบอนุญาต 477/2558) · เนติบัณฑิตไทย · น.ม. กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและสารสนเทศ — การเลือกประเด็น การจัดหมวด และคำอธิบายในบทความนี้เป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ส่วนตัวบทกฎหมายที่ยกมาไม่มีลิขสิทธิ์และตรวจกับราชกิจจานุเบกษาได้เสมอ · ทะเบียนบทความ OKC-76E952 · หากนำไปใช้ต่อ โปรดระบุชื่อผู้เขียนและลิงก์ต้นฉบับ