สัญญาสมาชิกฟิตเนสหรือสตูดิโอ ต้องมีอะไรบ้าง

• ใช้เมื่อเปิดฟิตเนส ยิม หรือสตูดิโอที่ขายสมาชิกภาพรายเดือนหรือรายปี
• ใช้เมื่อต้องการเงื่อนไขพักสมาชิกภาพ ยกเลิก และค่ายกเลิกที่เป็นธรรมและบังคับได้จริง
• ใช้เมื่อใช้ระบบเข้าออกด้วยลายนิ้วมือหรือใบหน้า

• ต้องยกเลิกได้ง่ายไม่ยิ่งหย่อนกว่าการสมัคร และค่ายกเลิกก่อนครบระยะผูกพันต้องมีเพดาน
• แบบฟอร์มยกเว้นความรับผิดใช้กับความบาดเจ็บจากความประมาทของฟิตเนสไม่ได้
• ลายนิ้วมือและใบหน้าเป็นข้อมูลอ่อนไหว ต้องได้รับความยินยอมโดยชัดแจ้งและมีวิธีเข้าออกทางเลือก
• ให้ตรวจประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญาว่าธุรกิจนี้ถูกควบคุมสัญญาหรือไม่ก่อนใช้

• ถ้าจ้างเทรนเนอร์ฝึกตัวต่อตัวเป็นจำนวนครั้ง ให้ใช้ สัญญาจ้างเทรนเนอร์ส่วนตัว
• ถ้าขายสมาชิกภาพเนื้อหาหรือคอร์สออนไลน์ ไม่มีสถานที่ ให้ใช้ สัญญาสมาชิกแบบ Subscription
• ถ้าเป็นแพ็กเกจนวดหรือสปา ให้ใช้ สัญญาบริการนวด สปา หรือเวลเนสแบบแพ็กเกจ
• สัญญาจ้างเทรนเนอร์ส่วนตัว ภาษาอังกฤษ — ใช้ Personal Training Services Agreement — สัญญาจ้างเทรนเนอร์ส่วนตัว ภาษาอังกฤษ
• สัญญาสมาชิกฟิตเนส ภาษาอังกฤษ — ใช้ Fitness Membership Agreement — สัญญาสมาชิกฟิตเนส ภาษาอังกฤษ

สมาชิกภาพฟิตเนสเป็นสิทธิเข้าใช้สถานที่และบริการตามรอบ ไม่ใช่การเช่าทรัพย์สินเฉพาะสิ่ง และไม่ใช่การจ้างทำของที่มีผลสำเร็จของงานเป็นชิ้น จึงไม่เข้าลักษณะใดในบัญชีอัตราอากรแสตมป์ ไม่ต้องปิดอากร ถ้าแพ็กเกจรวมเทรนเนอร์ส่วนตัวเป็นจำนวนครั้งแน่นอน ส่วนนั้นอาจเป็นจ้างทำของ ให้ใช้สัญญาจ้างเทรนเนอร์ส่วนตัวแยก

สัญญานี้ไม่ต้องจดทะเบียน แต่ ธุรกิจการให้บริการออกกำลังกายเป็นธุรกิจที่ควบคุมสัญญา ตามประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา พ.ศ. 2554 ซึ่งออกตาม พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 มาตรา 35 ทวิ ผลคือข้อที่ประกาศบังคับถือว่ามีอยู่ในสัญญาแม้ไม่ได้เขียน (มาตรา 35 ตรี) และข้อที่ประกาศห้ามถือว่าไม่มีอยู่ในสัญญา (มาตรา 35 จัตวา) ร่างนี้เขียนตามประกาศแล้วทั้งฉบับ

ประกาศนี้ไม่ใช้กับธุรกิจที่ให้บริการเฉพาะโยคะ ศิลปะการป้องกันตัว และกีฬา (ข้อ 2) สตูดิโอโยคะล้วนหรือยิมมวยล้วนจึงไม่อยู่ในบังคับ แต่ถ้ามีห้องอุปกรณ์ให้สมาชิกใช้ด้วยก็กลับเข้ามาอยู่ในบังคับ

สมาชิกที่เป็นบุคคลธรรมดาไม่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย ถ้าบริษัทซื้อสมาชิกภาพให้พนักงาน บริษัทหักภาษี ณ ที่จ่ายค่าบริการร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 12/1 ให้ตรวจอัตราปัจจุบัน ผู้ให้บริการที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มออกใบกำกับภาษีตามประมวลรัษฎากร มาตรา 78/1 และ 86

ข้อ 6.1 บังคับให้ยกเลิกได้ง่ายไม่ยิ่งหย่อนกว่าวิธีสมัคร เพราะการให้สมาชิกต้องมาที่สาขาด้วยตัวเองหรือเจอพนักงานขายกดดันก่อนยกเลิก ในขณะที่สมัครได้ทางแอป เป็นความไม่สมดุลที่เสี่ยงถูกมองว่าไม่เป็นธรรมตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 4

ค่ายกเลิกก่อนครบกำหนดตามข้อ 6.2 มีเพดานไม่เกินค่าสมาชิกที่เหลือ ค่ายกเลิกที่สูงกว่านั้นเป็นเบี้ยปรับที่ศาลลดได้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 383 · ข้อ 6.3 คือสิทธิเลิกสัญญาสี่กรณี ซึ่งสามกรณีแรกลอกมาจากประกาศข้อ 3(4) โดยตรง — ที่สำคัญคือ (ก) ของไม่ครบตามที่เขียนไว้ในข้อ 1.1 แล้วไม่หามาทดแทนใน 7 วัน สมาชิกเลิกสัญญาได้ นี่คือเหตุผลที่ข้อ 1.1 ต้องระบุจำนวนอุปกรณ์จริง ๆ

ข้อ 6.4 คือกลไกคืนเงินตามประกาศข้อ 3(5)–(6): คืนส่วนที่ยังไม่ได้ใช้ ภายใน 30 วัน เป็นเงินสด เช็ค หรือโอนเข้าบัญชี และถ้าจ่ายด้วยบัตรเครดิตต้องแจ้งระงับการเรียกเก็บทันที · ข้อ 6.5 เป็นข้อที่ผู้ประกอบการมักไม่รู้ — ถ้าสัญญากำหนดเบี้ยปรับเมื่อสมาชิกผิดนัด สมาชิกเรียกเบี้ยปรับอัตราเดียวกันคืนได้เมื่อตนเป็นฝ่ายบอกเลิก

ฟิตเนสส่วนใหญ่ให้สมาชิกเซ็นว่า "ยอมรับความเสี่ยงทั้งหมดและไม่เรียกร้องใด ๆ" ข้อตกลงแบบนี้ไม่มีผลกับความบาดเจ็บที่เกิดจากความประมาทของผู้ให้บริการ ตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม มาตรา 8 ข้อ 10.1 จึงเขียนตรงกับกฎหมาย ความรับผิดทางละเมิดตาม ป.พ.พ. มาตรา 420 ยังอยู่เสมอ สิ่งที่คุ้มครองผู้ให้บริการได้จริงคือการดูแลอุปกรณ์ตามรอบ พนักงานที่ผ่านการอบรมปฐมพยาบาล เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าตามข้อ 3.2 และแบบประเมินสุขภาพตามข้อ 3.1

เมื่อผู้ให้บริการจัดตู้เก็บของให้ สถานะอาจใกล้เคียงการรับฝากทรัพย์ตาม ป.พ.พ. มาตรา 657 และเมื่อค่าสมาชิกรวมค่าตู้ไว้แล้ว ผู้รับฝากที่มีบำเหน็จต้องใช้ความระมัดระวังมากกว่าการรับฝากเปล่าตามมาตรา 659 ป้าย "ร้านไม่รับผิดชอบของหาย" จึงใช้ยกเว้นความประมาทเลินเล่อของผู้ให้บริการไม่ได้ ข้อ 8.1 เขียนไว้ตามนั้นแม้ไม่มีบริการตู้เก็บของ ผู้ให้บริการก็ยังรับผิดในทรัพย์สินที่สูญหายภายในสถานที่ประกอบธุรกิจ เพราะประกาศ สคบ. 2554 ข้อ 4(2) ห้ามข้อสัญญาที่ยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดในทรัพย์สินสูญหายภายในสถานที่ไว้โดยตรง ป้าย "ร้านไม่รับผิดชอบของหาย" จึงไม่มีผล

ลายนิ้วมือและใบหน้าที่ใช้ยืนยันตัวตนเป็นข้อมูลชีวภาพ ซึ่งเป็นข้อมูลอ่อนไหวตาม พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 26 ต้องได้รับความยินยอมโดยชัดแจ้ง และความยินยอมต้องเป็นอิสระ ข้อ 9.2 จึงบังคับให้มีวิธีเข้าออกอื่นให้สมาชิกที่ไม่ยินยอม เพราะการบังคับให้ให้ลายนิ้วมือเป็นเงื่อนไขของสมาชิกภาพทำให้ความยินยอมไม่เป็นอิสระตามมาตรา 19ถ้าภายหลังจะติดตั้งระบบลายนิ้วมือหรือสแกนใบหน้า ต้องขอความยินยอมโดยชัดแจ้งแยกต่างหากตาม พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 26 และต้องมีวิธีเข้าออกทางเลือก

• เก็บค่าแรกเข้าแล้วปิดสาขา — ข้อ 11 บังคับคืนเงินตามสัดส่วนหรือย้ายสาขา
• ขึ้นราคาระหว่างกำหนดเวลาตามสัญญา — ข้อ 2.3 ห้ามไว้ และประกาศข้อ 4(3) ห้ามแก้ไขค่าบริการฝ่ายเดียว
• ขายสมาชิก 2 ปี 3 ปี หรือตลอดชีพ — ทำไม่ได้ ประกาศข้อ 4(4) ห้ามสัญญาเกินหนึ่งปี ข้อที่เกินถือว่าไม่มีตามมาตรา 35 จัตวา
• ตัดเงินต่ออายุอัตโนมัติ — ประกาศข้อ 4(5) ห้าม ต้องให้สมาชิกเลือกต่อเอง และแจ้งราคาใหม่ล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 30 วัน
• เขียนว่าสมาชิกภาพโอนไม่ได้ — ประกาศข้อ 3(8) ให้โอนให้คนที่มีคุณสมบัติเป็นสมาชิกได้ เพียงบอกกล่าวเป็นหนังสือ ไม่ต้องขออนุญาต และเรียกค่าธรรมเนียมโอนไม่ได้
• ไล่สมาชิกออกทันทีเพราะค้างค่างวด — ทำไม่ได้ ต้องแจ้งล่วงหน้า 30 วัน เลิกทันทีได้เฉพาะสามเหตุตามข้อ 7.2
• ไม่มีเครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าหรือคนที่ใช้เป็น
• พักสมาชิกภาพแล้วยังตัดเงิน — ข้อ 5.1 กำหนดว่าไม่ต้องชำระระหว่างพัก

• รายละเอียดประเภทสมาชิก สาขา เวลาเปิด และบริการที่รวม
• กฎการใช้สถานที่
• แบบประเมินความพร้อมทางสุขภาพและแบบยินยอมเก็บข้อมูลสุขภาพ
• แบบยินยอมใช้ข้อมูลชีวภาพแยกต่างหาก ถ้ามี

ทำสองฉบับข้อความตรงกัน หรือสมัครและยอมรับทางอิเล็กทรอนิกส์ ให้สมาชิกได้รับสำเนาสัญญาและกฎการใช้สถานที่ทุกครั้ง

เขียนและตรวจทานโดย ภูวรา ครอบตะคุ ทนายความ (ใบอนุญาต 477/2558) · เนติบัณฑิตไทย · น.ม. กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและสารสนเทศ — การเลือกประเด็น การจัดหมวด และคำอธิบายในบทความนี้เป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ส่วนตัวบทกฎหมายที่ยกมาไม่มีลิขสิทธิ์และตรวจกับราชกิจจานุเบกษาได้เสมอ · ทะเบียนบทความ OKC-D4B03A · หากนำไปใช้ต่อ โปรดระบุชื่อผู้เขียนและลิงก์ต้นฉบับ