สัญญาบริการนวด สปา หรือเวลเนสแบบแพ็กเกจ ต้องมีอะไรบ้าง

• ใช้เมื่อร้านนวดหรือสปาขายแพ็กเกจหลายครั้งแบบจ่ายล่วงหน้า
• ใช้เมื่อต้องการแบบสอบถามข้อห้ามด้านสุขภาพและเงื่อนไขความประพฤติที่ชัดเจน
• ใช้เมื่อลูกค้าต้องการรู้เงื่อนไขคืนเงินและขยายอายุแพ็กเกจ

• สถานที่ต้องได้รับอนุญาตเป็นสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ และผู้ให้บริการต้องผ่านการอบรมและขึ้นทะเบียน
• ต้องถามข้อห้ามด้านสุขภาพก่อนนวดทุกครั้ง โดยเฉพาะความดัน การตั้งครรภ์ และการผ่าตัดล่าสุด
• ข้อยกเว้นความรับผิดต่อความบาดเจ็บจากความประมาทของร้านใช้ไม่ได้
• ห้ามกล้องในห้องให้บริการและห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
• ห้ามโฆษณาว่านวดรักษาโรคได้ เพราะเป็นงานของผู้ประกอบวิชาชีพ

• ถ้าขายคอร์สเสริมความงามที่เน้นผลลัพธ์ด้านรูปลักษณ์หรือมีหัตถการทางการแพทย์ ให้ใช้ สัญญาให้บริการเสริมความงามแบบคอร์ส
• ถ้าเป็นการนวดเพื่อรักษาหรือฟื้นฟูโดยผู้ประกอบวิชาชีพ ต้องใช้เอกสารของสถานพยาบาล
• ถ้าเป็นสมาชิกภาพเข้าใช้ฟิตเนสหรือสตูดิโอ ให้ใช้ สัญญาสมาชิกฟิตเนสหรือสตูดิโอ
• สัญญาแพ็กเกจสปาและนวด ภาษาอังกฤษ — ใช้ Spa and Wellness Package Agreement — สัญญาแพ็กเกจสปาและนวด ภาษาอังกฤษ

การให้บริการนวดหรือสปาครบตามจำนวนครั้งในแพ็กเกจเป็นการจ้างทำของตาม ป.พ.พ. มาตรา 587 เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะ 4 อัตรา 1 บาทต่อสินจ้างทุก 1,000 บาทหรือเศษ ผู้ให้บริการเป็นผู้เสียอากรและขีดฆ่า จากราคาแพ็กเกจ … คำนวณอากรได้ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) คู่ฉบับ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) ถ้าไม่ปิดอากรครบ สัญญาใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้จนกว่าจะเสียอากรและเงินเพิ่มตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 และ 113–114

สถานที่ให้บริการนวดและสปาต้องได้รับอนุญาตเป็นสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ ตาม พ.ร.บ.สถานประกอบการเพื่อสุขภาพ พ.ศ. 2559 ซึ่งต้องมีครบสามชั้น คือ ใบอนุญาตประกอบกิจการ (มาตรา 13 อายุห้าปี) ผู้ดำเนินการที่มีใบอนุญาต (มาตรา 21 และ 27) และผู้ให้บริการที่ขึ้นทะเบียน (มาตรา 23) ข้อ 1.2 ให้ผู้ให้บริการรับรองและให้ผู้รับบริการขอดูหลักฐานได้ ร้านที่ไม่มีใบอนุญาตมีความผิดทางอาญา และถ้าผู้รับบริการบาดเจ็บจากผู้ให้บริการที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียน ข้อ 10.1 ถือเป็นเหตุแห่งความรับผิดโดยตรง

การนวดเพื่อการรักษาโรคหรือฟื้นฟูร่างกายหลังบาดเจ็บเป็นงานของผู้ประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนไทยหรือกายภาพบำบัด ไม่ใช่สถานประกอบการเพื่อสุขภาพ ข้อ 1.3 จึงห้ามโฆษณาว่ารักษาโรคได้

ผู้รับบริการส่วนใหญ่เป็นผู้บริโภค ถ้าคณะกรรมการว่าด้วยสัญญาประกาศให้ธุรกิจนี้เป็นธุรกิจควบคุมสัญญาตาม พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 มาตรา 35 ทวิ ให้ตรวจข้อที่บังคับและข้อที่ห้ามก่อนใช้

ผู้รับบริการที่เป็นบุคคลธรรมดาไม่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย ถ้าบริษัทซื้อแพ็กเกจให้พนักงานหรือลูกค้า บริษัทหักภาษี ณ ที่จ่ายค่าจ้างทำของหรือค่าบริการร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 8 ให้ตรวจอัตราปัจจุบัน ผู้ให้บริการที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มออกใบกำกับภาษีตามประมวลรัษฎากร มาตรา 78/1 และ 86

การนวดในคนที่มีความดันสูง ตั้งครรภ์ หรือเพิ่งผ่าตัดเป็นสาเหตุหลักของการบาดเจ็บจากการนวด ข้อ 2 บังคับให้ถามก่อนทุกครั้งและให้ผู้ให้บริการปฏิเสธบริการที่ไม่ปลอดภัยได้โดยไม่ตัดสิทธิลูกค้า ถ้าผู้ให้บริการไม่ถาม ความรับผิดตกที่ผู้ให้บริการตามข้อ 10.1 ถ้าผู้รับบริการปกปิด ความรับผิดตกที่ผู้รับบริการตามข้อ 10.2 ข้อยกเว้นความรับผิดต่อชีวิตร่างกายของผู้ให้บริการไม่มีผลตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 8 และความรับผิดทางละเมิดตาม ป.พ.พ. มาตรา 420 ยังอยู่เสมอ

ข้อ 3 เขียนไว้ตรงไปตรงมาเพราะเป็นเรื่องที่ทั้งร้านและลูกค้าต้องการความชัดเจน ห้ามการกระทำที่มีลักษณะทางเพศทั้งสองฝ่าย ผู้ให้บริการยุติบริการลูกค้าที่ร้องขอได้ทันที และลูกค้าเลิกสัญญาได้ทันทีพร้อมเงินคืนเต็มตามสัดส่วนเมื่อพนักงานล่วงเกิน การล่วงเกินทางเพศเป็นความผิดอาญาแยกจากสัญญา ร้านที่พนักงานกระทำผิดยังอาจต้องร่วมรับผิดในฐานะนายจ้างตาม ป.พ.พ. มาตรา 425

ข้อ 9.2 ห้ามกล้องในห้องให้บริการและห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าโดยเด็ดขาด การบันทึกภาพในที่เหล่านี้เป็นการละเมิดความเป็นส่วนตัวอย่างร้ายแรง และขัดหลักการเก็บข้อมูลเท่าที่จำเป็นตาม พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562

ข้อมูลความดัน การตั้งครรภ์ และประวัติผ่าตัดเป็นข้อมูลสุขภาพ ซึ่งเป็นข้อมูลอ่อนไหวตาม พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล มาตรา 26 ต้องได้รับความยินยอมโดยชัดแจ้ง และใช้ได้เฉพาะเพื่อความปลอดภัยของบริการ การเอาไปใช้ทำการตลาดต้องได้รับความยินยอมแยกที่ถอนได้ตามมาตรา 19

แพ็กเกจนวดและสปาที่ขายเป็นจำนวนครั้งหรือตามระยะเวลาอยู่ในนิยาม “ธุรกิจการให้บริการเสริมความงาม” ตามประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา พ.ศ. 2563 ข้อ 2 ซึ่งระบุวิธีการ “นวด การสปา” ไว้ตรงตัว ประกาศนี้คุม หลักฐานการรับเงิน ไม่ได้คุมตัวสัญญา แต่สิ่งที่บังคับให้เขียนในใบรับเงินคือสิทธิของผู้รับบริการ สัญญาที่เขียนสวนทางจึงใช้บังคับไม่ได้จริง ร่างนี้ยกมาไว้ในสัญญาด้วยทั้งหมด

ข้อ 6.3 คือสิทธิที่ร้านมักไม่รู้ — ซื้อแล้วยังไม่ได้ใช้บริการเลยภายใน 7 วัน ต้องคืนเต็มจำนวน (หักได้เฉพาะค่าธรรมเนียมบัตรเครดิต) · ข้อ 6.4 คืนตามสัดส่วนเมื่อเลิกก่อนใช้ครบ โดยหักค่าดำเนินการที่มีเพดาน · ข้อ 6.5 คืนตามสัดส่วนโดยไม่หักอะไรเลยเมื่อร้านเป็นฝ่ายทำให้ใช้บริการต่อไม่ได้ ซึ่งรวม ให้บริการล่าช้าเกินสมควร และ ให้บริการที่ไม่เหมาะสมจนอาจเป็นอันตรายและแก้ไขไม่ได้ ด้วย

ป้ายหรือข้อความว่า “ซื้อแล้วไม่คืนเงินทุกกรณี” และ “ห้ามยกเลิก” เป็นข้อความที่ประกาศข้อ 5(4) และ 5(5) ห้ามไว้โดยตรง นอกจากเสี่ยงเป็นข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรมตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม มาตรา 4 แล้ว ยังเป็นการฝ่าฝืนประกาศซึ่งมีโทษตาม พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภคด้วย · ค่าทิปตามข้อ 4.3 เป็นความสมัครใจเสมอ

• ไม่ถามประวัติสุขภาพก่อนนวด
• ใช้พนักงานที่ยังไม่ผ่านการอบรมหรือขึ้นทะเบียน
• โฆษณาว่านวดรักษาโรค — ข้อ 1.3 ห้ามไว้
• ติดกล้องในห้องนวด — ข้อ 9.2 ห้ามเด็ดขาด

• รายละเอียดแพ็กเกจ บริการ จำนวนครั้ง และราคาต่อครั้งเฉลี่ย
• แบบสอบถามสุขภาพและแบบยินยอมเก็บข้อมูลสุขภาพ
• สำเนาใบอนุญาตสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ

ทำสองฉบับข้อความตรงกัน ผู้รับบริการเก็บไว้หนึ่งฉบับพร้อมใบเสร็จ ตอบแบบสอบถามสุขภาพก่อนรับบริการครั้งแรกและทุกครั้งที่สภาพร่างกายเปลี่ยน

เขียนและตรวจทานโดย ภูวรา ครอบตะคุ ทนายความ (ใบอนุญาต 477/2558) · เนติบัณฑิตไทย · น.ม. กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและสารสนเทศ — การเลือกประเด็น การจัดหมวด และคำอธิบายในบทความนี้เป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ส่วนตัวบทกฎหมายที่ยกมาไม่มีลิขสิทธิ์และตรวจกับราชกิจจานุเบกษาได้เสมอ · ทะเบียนบทความ OKC-F13FE8 · หากนำไปใช้ต่อ โปรดระบุชื่อผู้เขียนและลิงก์ต้นฉบับ