สัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้า ต้องมีอะไรบ้าง
ผู้รับจ้างบรรจุ ติดฉลาก หรือจัดชุดสินค้าของลูกค้าตามแบบที่ลูกค้าอนุมัติ แล้วส่งคืนเป็นล็อต · ข้อความบนฉลากเป็นความรับผิดของเจ้าของแบรนด์ ให้อนุมัติแบบเป็นลายลักษณ์อักษรทุกครั้ง
| ใช้เมื่อ | ใช้เมื่อนำเข้าสินค้าแล้วจ้างติดฉลากภาษาไทยก่อนวางขาย |
|---|---|
| อากรแสตมป์ | สัญญาที่ผู้รับจ้างต้องบรรจุและติดฉลากให้สำเร็จเป็นการจ้างทำของตาม ป.พ.พ. มาตรา 587 เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะ 4 อัตรา 1 บาทต่อสินจ้างทุก 1,000 บาทหรือเศษ ผู้รับจ้างเป็นผู้เสียอากร จากค่าจ้าง … คำนวณอากรได้ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) คู่ฉบับ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) ถ้าค่าจ้างคิดต่อหน่วยและยังไม่แน่นอน ยอดที่กรอกเป็นประมาณการตามหมายเหตุ (1) ท้ายบัญชีอัตราอากร ถ้าไม่ปิดอากรครบ สัญญาใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้จนกว่าจะเสียอากรและเงินเพิ่มตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 และ 113–114 |
| ภาษี | ลูกค้าที่เป็นนิติบุคคลหักภาษี ณ ที่จ่ายค่าจ้างทำของร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 8 ถ้าผู้รับจ้างจัดหาวัสดุบรรจุและแยกราคาวัสดุเป็นการขาย ส่วนนั้นไม่ต้องหัก |
| แบบที่กฎหมายกำหนด | สัญญานี้ไม่ต้องจดทะเบียน ฉลากคือเอกสารทางกฎหมายของสินค้า ข้อความบนฉลากเป็นความรับผิดของเจ้าของสินค้า ผู้รับจ้างรับผิดเพียงว่าติดตรงตามแบบที่อนุมัติ ข้อ 3 จึงบังคับให้มีการอนุมัติแบบเป็นหนังสือทุกล็อต ถ้าวัสดุบรรจุที่ลูกค้าส่งมาบกพร่อง ผู้รับจ้างไม่ต้องรับผิดในผลของวัสดุนั้นเว้นแต่รู้แล้วไม่บอกตาม ป.พ.พ. มาตรา 591 ผู้รับจ้างรับผิดในความชำรุดบกพร่องของงานตามมาตรา 600 และความเสียหายที่เกิดแก่บุคคลภายนอกระหว่างทำงานตามมาตรา 596 สินค้าเป็นอาหาร การแบ่งบรรจุอาหารเป็นการผลิตตามนิยามของกฎหมายอาหาร ผู้ที่ตั้งโรงงานผลิตอาหารเพื่อจำหน่ายต้องได้รับใบอนุญาตตาม พ.ร.บ.อาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 14 ข้อ 4.1 จึงให้ผู้รับจ้างรับรองใบอนุญาต ฉลากอาหารต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามมาตรา 6(10) ประกาศเรื่องฉลากมีหลายฉบับแยกตามประเภทอาหาร และยังมีหลักเกณฑ์วิธีการที่ดีในการผลิตอาหาร ให้ตรวจประกาศฉบับปัจจุบันสำหรับอาหารประเภทนั้นก่อนอนุมัติแบบฉลากสินค้าไม่ใช่อาหาร ฉลากสินค้าทั่วไปอยู่ในประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลาก และเครื่องสำอางมีกฎหมายเฉพาะเรื่องการจดแจ้งและฉลาก ให้ตรวจก่อนอนุมัติแบบฉลาก |
| มาตราที่อ้าง | ป.พ.พ. ม.224, 383, 587, 591, 596, 600, 605, 657, 659; พ.ร.บ.อาหาร พ.ศ. 2522 ม.6(10), 14; พ.ร.บ.ความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551 ม.4, 5, 8; พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 ม.4; ประมวลรัษฎากร ม.113–114, 118, บัญชีอัตราอากรลักษณะ 4 หมายเหตุ (1); คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 8 |
| ค่าใช้แบบฟอร์มบนเว็บนี้ | 349 บาท |
ใช้สัญญาฉบับนี้เมื่อไร
- ใช้เมื่อนำเข้าสินค้าแล้วจ้างติดฉลากภาษาไทยก่อนวางขาย
- ใช้เมื่อจ้างแบ่งบรรจุอาหารแห้ง เครื่องดื่ม หรือเครื่องสำอางลงบรรจุภัณฑ์ของแบรนด์
- ใช้เมื่อจ้างจัดชุดของขวัญหรือชุดโปรโมชั่น
จุดที่พลาดบ่อยและต้องระวัง
- ข้อความบนฉลากเป็นความรับผิดของเจ้าของแบรนด์ ให้อนุมัติแบบเป็นลายลักษณ์อักษรทุกครั้ง
- ถ้าเป็นอาหาร สถานที่บรรจุต้องได้รับอนุญาต
- ให้บันทึกล็อตเพื่อเรียกคืนสินค้าได้
- ตกลงเปอร์เซ็นต์สินค้าเสียหายที่ยอมรับได้ล่วงหน้า
กรณีที่ไม่ควรใช้ฉบับนี้
- ถ้าจ้างเก็บสต็อก แพ็ก และส่งคำสั่งซื้อออนไลน์ ให้ใช้ สัญญารับฝากและจัดส่งสินค้า (Fulfillment)
- ถ้าจ้างโรงงานผลิตสินค้าตามสูตร ให้ใช้ สัญญารับจ้างผลิตสินค้า (OEM)
- ถ้าจ้างขนส่งสินค้า ให้ใช้ สัญญาจ้างรถขนส่งสินค้า (รายเที่ยว)
- สัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้า ภาษาอังกฤษ — ใช้ Contract Packaging and Labelling Agreement — สัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้า ภาษาอังกฤษ
อากรแสตมป์
สัญญาที่ผู้รับจ้างต้องบรรจุและติดฉลากให้สำเร็จเป็นการจ้างทำของตาม ป.พ.พ. มาตรา 587 เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะ 4 อัตรา 1 บาทต่อสินจ้างทุก 1,000 บาทหรือเศษ ผู้รับจ้างเป็นผู้เสียอากร จากค่าจ้าง … คำนวณอากรได้ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) คู่ฉบับ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) ถ้าค่าจ้างคิดต่อหน่วยและยังไม่แน่นอน ยอดที่กรอกเป็นประมาณการตามหมายเหตุ (1) ท้ายบัญชีอัตราอากร ถ้าไม่ปิดอากรครบ สัญญาใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้จนกว่าจะเสียอากรและเงินเพิ่มตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 และ 113–114
การจดทะเบียน / แบบที่กฎหมายกำหนด
สัญญานี้ไม่ต้องจดทะเบียน ฉลากคือเอกสารทางกฎหมายของสินค้า ข้อความบนฉลากเป็นความรับผิดของเจ้าของสินค้า ผู้รับจ้างรับผิดเพียงว่าติดตรงตามแบบที่อนุมัติ ข้อ 3 จึงบังคับให้มีการอนุมัติแบบเป็นหนังสือทุกล็อต ถ้าวัสดุบรรจุที่ลูกค้าส่งมาบกพร่อง ผู้รับจ้างไม่ต้องรับผิดในผลของวัสดุนั้นเว้นแต่รู้แล้วไม่บอกตาม ป.พ.พ. มาตรา 591 ผู้รับจ้างรับผิดในความชำรุดบกพร่องของงานตามมาตรา 600 และความเสียหายที่เกิดแก่บุคคลภายนอกระหว่างทำงานตามมาตรา 596
สินค้าเป็นอาหาร การแบ่งบรรจุอาหารเป็นการผลิตตามนิยามของกฎหมายอาหาร ผู้ที่ตั้งโรงงานผลิตอาหารเพื่อจำหน่ายต้องได้รับใบอนุญาตตาม พ.ร.บ.อาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 14 ข้อ 4.1 จึงให้ผู้รับจ้างรับรองใบอนุญาต ฉลากอาหารต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามมาตรา 6(10) ประกาศเรื่องฉลากมีหลายฉบับแยกตามประเภทอาหาร และยังมีหลักเกณฑ์วิธีการที่ดีในการผลิตอาหาร ให้ตรวจประกาศฉบับปัจจุบันสำหรับอาหารประเภทนั้นก่อนอนุมัติแบบฉลากสินค้าไม่ใช่อาหาร ฉลากสินค้าทั่วไปอยู่ในประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลาก และเครื่องสำอางมีกฎหมายเฉพาะเรื่องการจดแจ้งและฉลาก ให้ตรวจก่อนอนุมัติแบบฉลาก
ใครเป็นผู้ผลิตตามกฎหมายสินค้าไม่ปลอดภัย
พ.ร.บ.ความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551 มาตรา 4 นิยามคำว่า "ผลิต" รวมถึงการผสม ปรุงแต่ง ประกอบ และแบ่งบรรจุ งานติดฉลากหรือบรรจุกล่องอย่างเดียวโดยไม่แตะตัวสินค้าไม่น่าจะทำให้ผู้รับจ้างเป็นผู้ผลิต แต่งานแบ่งบรรจุ ผสม หรือจัดชุดที่เปลี่ยนสภาพสินค้า ทำให้ผู้รับจ้างอาจเป็นผู้ประกอบการที่ต้องร่วมรับผิดต่อผู้เสียหายตามมาตรา 5 เส้นแบ่งนี้ขึ้นกับงานจริง ให้ทนายพิจารณาจากขอบเขตงานในข้อ 1.1 ผู้ผลิตตามคำสั่งของผู้ว่าจ้างไม่ต้องรับผิดถ้าพิสูจน์ได้ว่าความไม่ปลอดภัยเกิดจากการออกแบบหรือคำสั่งของผู้ว่าจ้างตามมาตรา 8 ข้อ 10 จึงแบ่งความรับผิดตามต้นเหตุไว้ระหว่างคู่สัญญา
ทรัพย์สินของลูกค้าในมือผู้รับจ้าง
สินค้าและวัสดุที่ลูกค้าส่งมาเป็นของลูกค้าตลอด ผู้รับจ้างมีหน้าที่ดูแลเช่นเดียวกับผู้รับฝากทรัพย์ที่ได้รับบำเหน็จ ซึ่งต้องใช้ความระมัดระวังและฝีมือเป็นผู้ชำนาญตาม ป.พ.พ. มาตรา 659 และห้ามนำไปใช้เองตามมาตรา 657 ข้อ 2.2 และข้อ 8 เขียนตามหลักนี้ ค่าชดใช้การสูญเสียเกินเกณฑ์และค่าฝากที่สูงเกินส่วน ศาลลดได้ตามมาตรา 383 ข้อที่ให้ฝ่ายหนึ่งได้เปรียบเกินสมควรศาลปรับได้ตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 4 ลูกค้าเลิกสัญญาก่อนงานเสร็จได้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 605 โดยจ่ายค่างานที่ทำแล้ว เงินที่ผิดนัดชำระต้องเสียดอกเบี้ยตามมาตรา 224 ถ้าสถานที่ของผู้รับจ้างมีเครื่องจักรถึงเกณฑ์โรงงาน ต้องมีใบอนุญาตตาม พ.ร.บ.โรงงาน พ.ศ. 2535 ให้ตรวจเกณฑ์ก่อนเริ่มงาน
ภาษี
ลูกค้าที่เป็นนิติบุคคลหักภาษี ณ ที่จ่ายค่าจ้างทำของร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 8 ถ้าผู้รับจ้างจัดหาวัสดุบรรจุและแยกราคาวัสดุเป็นการขาย ส่วนนั้นไม่ต้องหัก
รับงานล่าช้า — สงวนสิทธิค่าปรับ
รับงาน/ของล่าช้า ให้ทำหนังสือสงวนสิทธิเรียกค่าปรับในวันที่รับทุกครั้ง (ส่งอีเมลหรือเขียนในใบรับก็ได้) แม้สัญญาจะเขียนสงวนสิทธิไว้แล้ว — ถ้ารับไว้โดยไม่สงวนสิทธิ อาจเสียสิทธิเรียกค่าปรับ
เอกสารแนบท้ายสัญญา
- รายการสินค้าและขอบเขตงาน
- แบบบรรจุภัณฑ์และแบบฉลากที่อนุมัติ พร้อมผู้มีอำนาจอนุมัติ
- สำเนาใบอนุญาตสถานที่ผลิตอาหารของผู้รับจ้าง
- แบบใบสั่งงาน รายงานกระทบยอด และบันทึกล็อต
- ตารางอัตราค่าจ้าง
วันลงนาม
ทำสองฉบับข้อความตรงกัน ผู้รับจ้างปิดอากรแสตมป์ในฉบับของตน
ผู้เขียนและผู้ตรวจทาน
เขียนและตรวจทานโดย ภูวรา ครอบตะคุ ทนายความ (ใบอนุญาต 477/2558) · เนติบัณฑิตไทย · น.ม. กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและสารสนเทศ — การเลือกประเด็น การจัดหมวด และคำอธิบายในบทความนี้เป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ส่วนตัวบทกฎหมายที่ยกมาไม่มีลิขสิทธิ์และตรวจกับราชกิจจานุเบกษาได้เสมอ · ทะเบียนบทความ OKC-49CBA2 · หากนำไปใช้ต่อ โปรดระบุชื่อผู้เขียนและลิงก์ต้นฉบับ
คำถามที่พบบ่อย
สัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้า ต้องติดอากรแสตมป์ไหม
สัญญาที่ผู้รับจ้างต้องบรรจุและติดฉลากให้สำเร็จเป็นการจ้างทำของตาม ป.พ.พ. มาตรา 587 เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะ 4 อัตรา 1 บาทต่อสินจ้างทุก 1,000 บาทหรือเศษ ผู้รับจ้างเป็นผู้เสียอากร จากค่าจ้าง … คำนวณอากรได้ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) คู่ฉบับ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) ถ้าค่าจ้างคิดต่อหน่วยและยังไม่แน่นอน ยอดที่กรอกเป็นประมาณการตามหมายเหตุ (1) ท้ายบัญชีอัตราอากร ถ้าไม่ปิดอากรครบ สัญญาใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้จนกว่าจะเสียอากรและเงินเพิ่มตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 และ 113–114
สัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้า เสียภาษีอะไรบ้าง
ลูกค้าที่เป็นนิติบุคคลหักภาษี ณ ที่จ่ายค่าจ้างทำของร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 8 ถ้าผู้รับจ้างจัดหาวัสดุบรรจุและแยกราคาวัสดุเป็นการขาย ส่วนนั้นไม่ต้องหัก
ใช้สัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้าตอนไหน
ใช้เมื่อนำเข้าสินค้าแล้วจ้างติดฉลากภาษาไทยก่อนวางขาย · ใช้เมื่อจ้างแบ่งบรรจุอาหารแห้ง เครื่องดื่ม หรือเครื่องสำอางลงบรรจุภัณฑ์ของแบรนด์ · ใช้เมื่อจ้างจัดชุดของขวัญหรือชุดโปรโมชั่น
ทำสัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้าต้องระวังอะไร
ข้อความบนฉลากเป็นความรับผิดของเจ้าของแบรนด์ ให้อนุมัติแบบเป็นลายลักษณ์อักษรทุกครั้ง · ถ้าเป็นอาหาร สถานที่บรรจุต้องได้รับอนุญาต · ให้บันทึกล็อตเพื่อเรียกคืนสินค้าได้ · ตกลงเปอร์เซ็นต์สินค้าเสียหายที่ยอมรับได้ล่วงหน้า
กรณีไหนที่ไม่ควรใช้สัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้า
ถ้าจ้างเก็บสต็อก แพ็ก และส่งคำสั่งซื้อออนไลน์ ให้ใช้ สัญญารับฝากและจัดส่งสินค้า (Fulfillment) · ถ้าจ้างโรงงานผลิตสินค้าตามสูตร ให้ใช้ สัญญารับจ้างผลิตสินค้า (OEM) · ถ้าจ้างขนส่งสินค้า ให้ใช้ สัญญาจ้างรถขนส่งสินค้า (รายเที่ยว) · สัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้า ภาษาอังกฤษ — ใช้ Contract Packaging and Labelling Agreement — สัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้า ภาษาอังกฤษ
สัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้า ต้องจดทะเบียนหรือทำตามแบบที่กฎหมายกำหนดไหม
สัญญานี้ไม่ต้องจดทะเบียน ฉลากคือเอกสารทางกฎหมายของสินค้า ข้อความบนฉลากเป็นความรับผิดของเจ้าของสินค้า ผู้รับจ้างรับผิดเพียงว่าติดตรงตามแบบที่อนุมัติ ข้อ 3 จึงบังคับให้มีการอนุมัติแบบเป็นหนังสือทุกล็อต ถ้าวัสดุบรรจุที่ลูกค้าส่งมาบกพร่อง ผู้รับจ้างไม่ต้องรับผิดในผลของวัสดุนั้นเว้นแต่รู้แล้วไม่บอกตาม ป.พ.พ. มาตรา 591 ผู้รับจ้างรับผิดในความชำรุดบกพร่องของงานตามมาตรา 600 และความเสียหายที่เกิดแก่บุคคลภายนอกระหว่างทำงานตามมาตรา 596 สินค้าเป็นอาหาร การแบ่งบรรจุอาหารเป็นการผลิตตามนิยามของกฎหมายอาหาร ผู้ที่ตั้งโรงงานผลิตอาหารเพื่อจำหน่ายต้องได้รับใบอนุญาตตาม พ.ร.บ.อาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 14 ข้อ 4.1 จึงให้ผู้รับจ้างรับรองใบอนุญาต ฉลากอาหารต้องเป็นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามมาตรา 6(10) ประกาศเรื่องฉลากมีหลายฉบับแยกตามประเภทอาหาร และยังมีหลักเกณฑ์วิธีการที่ดีในการผลิตอาหาร ให้ตรวจประกาศฉบับปัจจุบันสำหรับอาหารประเภทนั้นก่อนอนุมัติแบบฉลากสินค้าไม่ใช่อาหาร ฉลากสินค้าทั่วไปอยู่ในประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลาก และเครื่องสำอางมีกฎหมายเฉพาะเรื่องการจดแจ้งและฉลาก ให้ตรวจก่อนอนุมัติแบบฉลาก
ลงนามสัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้าต้องมีพยานไหม ทำกี่ฉบับ
ทำสองฉบับข้อความตรงกัน ผู้รับจ้างปิดอากรแสตมป์ในฉบับของตน
ทำสัญญาจ้างบรรจุและติดฉลากสินค้าต้องเตรียมเอกสารอะไรแนบท้าย
รายการสินค้าและขอบเขตงาน แบบบรรจุภัณฑ์และแบบฉลากที่อนุมัติ พร้อมผู้มีอำนาจอนุมัติ สำเนาใบอนุญาตสถานที่ผลิตอาหารของผู้รับจ้าง แบบใบสั่งงาน รายงานกระทบยอด และบันทึกล็อต ตารางอัตราค่าจ้าง
กฎหมายที่อ้างถึงในบทความนี้
ถ้อยคำด้านล่างคัดจากตัวบท 20 มาตรา — ใช้อ้างอิงได้ แต่หากต้องใช้ในชั้นศาล ควรตรวจกับราชกิจจานุเบกษาฉบับทางการอีกครั้ง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 224
หนี้เงินนั้น ให้คิดดอกเบี้ยในระหว่างเวลาผิดนัดในอัตราที่กำหนดตามมาตรา 7 บวกด้วยอัตราเพิ่มร้อยละสองต่อปี ถ้าเจ้าหนี้อาจจะเรียกดอกเบี้ยได้สูงกว่านั้นโดยอาศัยเหตุอย่างอื่นอันชอบด้วยกฎหมาย ก็ให้คงส่งดอกเบี้ยต่อไปตามนั้น
ส่วนที่ 1 การไม่ชำระหนี้
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 383
ถ้าเบี้ยปรับที่ริบนั้นสูงเกินส่วน ศาลจะลดลงเป็นจำนวนพอสมควรก็ได้ ในการที่จะวินิจฉัยว่าสมควรเพียงใดนั้น ท่านให้พิเคราะห์ถึงทางได้เสียของเจ้าหนี้ทุกอย่างอันชอบด้วยกฎหมาย ไม่ใช่แต่เพียงทางได้เสียในเชิงทรัพย์สิน เมื่อได้ใช้เงินตามเบี้ยปรับแล้ว สิทธิเรียกร้องขอลดก็เป็นอันขาดไป
หมวด 3 มัดจำและกำหนดเบี้ยปรับ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 587
อันว่าจ้างทำของนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าผู้รับจ้าง ตกลงจะทำการงานสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนสำเร็จให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่าผู้ว่าจ้าง และผู้ว่าจ้างตกลงจะให้สินจ้างเพื่อผลสำเร็จแห่งการที่ทำนั้น
ลักษณะ 7 จ้างทำของ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 591
ถ้าความชำรุดบกพร่องหรือความชักช้าในการที่ทำนั้นเกิดขึ้นเพราะสภาพแห่งสัมภาระซึ่งผู้ว่าจ้างส่งให้ก็ดี เพราะคำสั่งของผู้ว่าจ้างก็ดี ท่านว่าผู้รับจ้างไม่ต้องรับผิด เว้นแต่จะได้รู้อยู่แล้วว่าสัมภาระนั้นไม่เหมาะหรือว่าคำสั่งนั้นไม่ถูกต้องและมิได้บอกกล่าวตักเตือน
ลักษณะ 7 จ้างทำของ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 596
ถ้าผู้รับจ้างส่งมอบการที่ทำไม่ทันเวลาที่ได้กำหนดไว้ในสัญญาก็ดี หรือถ้าไม่ได้กำหนดเวลาไว้ในสัญญาเมื่อล่วงพ้นเวลาอันควรแก่เหตุก็ดี ผู้ว่าจ้างชอบที่จะลดสินจ้างลง หรือถ้าสาระสำคัญแห่งสัญญาอยู่ที่เวลา ก็ชอบที่จะเลิกสัญญาได้
ลักษณะ 7 จ้างทำของ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600
ถ้ามิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นในสัญญาไซร้ ท่านว่าผู้รับจ้างจะต้องรับผิดเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องเพียงแต่ที่ปรากฏขึ้นภายในปีหนึ่งนับแต่วันส่งมอบ หรือที่ปรากฏขึ้นภายในห้าปี ถ้าการที่ทำนั้นเป็นสิ่งปลูกสร้างกับพื้นดิน นอกจากเรือนโรงทำด้วยเครื่องไม้
ลักษณะ 7 จ้างทำของ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 605
ถ้าการที่จ้างยังทำไม่แล้วเสร็จอยู่ตราบใด ผู้ว่าจ้างอาจบอกเลิกสัญญาได้ เมื่อเสียค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้รับจ้างเพื่อความเสียหายอย่างใด ๆ อันเกิดแต่การเลิกสัญญานั้น
ลักษณะ 7 จ้างทำของ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 657
อันว่าฝากทรัพย์นั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าผู้ฝาก ส่งมอบทรัพย์สินให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่าผู้รับฝาก และผู้รับฝากตกลงว่าจะเก็บรักษาทรัพย์สินนั้นไว้ในอารักขาแห่งตน แล้วจะคืนให้
หมวด 1 บทเบ็ดเสร็จทั่วไป
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 659
ถ้าการรับฝากทรัพย์เป็นการทำให้เปล่าไม่มีบำเหน็จไซร้ ท่านว่าผู้รับฝากจำต้องใช้ความระมัดระวังสงวนทรัพย์สินซึ่งฝากนั้นเหมือนเช่นเคยประพฤติในกิจการของตนเอง
หมวด 1 บทเบ็ดเสร็จทั่วไป
พ.ร.บ.อาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 6
เพื่อประโยชน์แก่การควบคุมอาหาร ให้รัฐมนตรีมีอำนาจประกาศในราชกิจจานุเบกษา (1) กำหนดอาหารควบคุมเฉพาะ (2) กำหนดคุณภาพหรือมาตรฐานของอาหารควบคุมเฉพาะตามชื่อ ประเภท
พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522
พ.ร.บ.ความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551 มาตรา 4
ในพระราชบัญญัตินี้ “สินค้า” หมายความว่า สังหาริมทรัพย์ทุกชนิดที่ผลิตหรือนำเข้าเพื่อขาย รวมทั้งผลิตผลเกษตรกรรม และให้หมายความรวมถึงกระแสไฟฟ้า ยกเว้นสินค้าตามที่กำหนดในกฎกระทรวง “ผลิตผลเกษตรกรรม” หมายความว่า ผลิตผลอันเกิดจากเกษตรกรรมต่าง ๆ เช่น การทำนา ทำไร่ ทำสวน เลี้ยงสัตว์ เลี้ยงสัตว์น้ำ เลี้ยงไหม เลี้ยงครั่ง เพาะเห็ด แต่ไม่รวมถึงผลิตผลที่เกิดจากธรรมชาติ “ผลิต” หมายความว่า ทำ ผสม ปรุง แต่ง ประกอบ ประดิษฐ์ แปรสภาพ เปลี่ยนรูป ดัดแปลง คัดเลือก แบ่งบรรจุ แช่เยือกแข็ง หรือฉายรังสี รวมถึงการกระทำใด ๆ ที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน “ผู้เสียหาย” หมายความว่า ผู้ได้รับความเสียหายอันเกิดจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย “ความเสียหาย” หมายความว่า ความเสียหายที่เกิดจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัยไม่ว่าจะเป็นความเสียหายต่อชีวิต ร่างกาย สุขภาพ อนามัย จิตใจ หรือทรัพย์สิน ทั้งนี้ ไม่รวมถึงความเสียหายต่อตัวสินค้าที่ไม่ปลอดภัยนั้น “ความเสียหายต่อจิตใจ” หมายความว่า ความเจ็บปวด ความทุกข์ทรมาน ความหวาดกลัว ความวิตกกังวล ความเศร้าโศกเสียใจ ความอับอาย หรือความเสียหายต่อจิตใจอย่างอื่นที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน “สินค้าที่ไม่ปลอดภัย” หมายความว่า สินค้าที่ก่อหรืออาจก่อให้เกิดความเสียหายขึ้นได้ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุจากความบกพร่องในการผลิตหรือการออกแบบ หรือไม่ได้กำหนดวิธีใช้ วิธีเก็บรักษา คำเตือน หรือข้อมูลเกี่ยวกับสินค้า หรือกำหนดไว้แต่ไม่ถูกต้องหรือไม่ชัดเจนตามสมควร ทั้งนี้ โดยคำนึงถึงสภาพของสินค้า รวมทั้งลักษณะการใช้งานและการเก็บรักษาตามปกติธรรมดาของสินค้าอันพึงคาดหมายได้ “ขาย” หมายความว่า จำหน่าย จ่าย แจก หรือแลกเปลี่ยนเพื่อประโยชน์ทางการค้า และให้หมายความรวมถึงให้เช่า ให้เช่าซื้อ จัดหา ตลอดจนเสนอ ชักชวน หรือนำออกแสดงเพื่อการดังกล่าว “นำเข้า” หมายความว่า นำหรือสั่งสินค้าเข้ามาในราชอาณาจักเพื่อขาย “ผู้ประกอบการ” หมายความว่า (1) ผู้ผลิต หรือผู้ว่าจ้างให้ผลิต (2) ผู้นำเข้า (3) ผู้ขายสินค้าที่ไม่สามารถระบุตัวผู้ผลิต ผู้ว่าจ้างให้ผลิต หรือผู้นำเข้าได้ (4) ผู้ซึ่งใช้ชื่อ ชื่อทางการค้า เครื่องหมายการค้า เครื่องหมาย ข้อความหรือแสดงด้วยวิธีใด ๆ อันมีลักษณะที่จะทำให้เกิดความเข้าใจได้ว่าเป็นผู้ผลิต ผู้ว่าจ้างให้ผลิตหรือผู้นำเข้า
พระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551
พ.ร.บ.ความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551 มาตรา 5
ผู้ประกอบการทุกคนต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้เสียหายในความเสียหายที่เกิดจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย และสินค้านั้นได้มีการขายให้แก่ผู้บริโภคแล้ว ไม่ว่าความเสียหายนั้นจะเกิดจากการกระทำโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อของผู้ประกอบการหรือไม่ก็ตาม
พระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551
พ.ร.บ.ความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551 มาตรา 8
ผู้ผลิตตามคำสั่งของผู้ว่าจ้างให้ผลิตไม่ต้องรับผิดหากพิสูจน์ได้ว่าความไม่ปลอดภัยของสินค้าเกิดจากการออกแบบของผู้ว่าจ้างให้ผลิตหรือจากการปฏิบัติตามคำสั่งของผู้ว่าจ้างให้ผลิต ทั้งผู้ผลิตไม่ได้คาดเห็นและไม่ควรจะได้คาดเห็นถึงความไม่ปลอดภัย ผู้ผลิตส่วนประกอบของสินค้าไม่ต้องรับผิดหากพิสูจน์ได้ว่า ความไม่ปลอดภัยของสินค้าเกิดจากการออกแบบหรือการประกอบหรือการกำหนดวิธีใช้ วิธีเก็บรักษา คำเตือน หรือการให้ข้อมูลเกี่ยวกับสินค้าของผู้ผลิตสินค้านั้น
พระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551
พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 4
ข้อตกลงในสัญญาระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบธุรกิจการค้า หรือวิชาชีพ หรือในสัญญาสำเร็จรูป หรือในสัญญาขายฝากที่ทำให้ผู้ประกอบธุรกิจการค้า หรือวิชาชีพ หรือผู้กำหนดสัญญาสำเร็จรูป หรือผู้ซื้อฝากได้เปรียบคู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งเกินสมควร เป็นข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม และให้มีผลบังคับได้เพียงเท่าที่เป็นธรรมและพอสมควรแก่กรณีเท่านั้น
พระราชบัญญัติ ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540
ประมวลรัษฎากร มาตรา 113
ตราสารใดมิได้ปิดแสตมป์บริบูรณ์ ผู้มีหน้าที่เสียอากร หรือผู้ทรงตราสารหรือผู้ถือเอาประโยชน์ชอบที่จะยื่นตราสารนั้นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อขอเสียอากรได้ เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับตราสารแล้ว ให้อนุมัติให้เสียอากรภายในบังคับแห่งบทบัญญัติต่อไปนี้
บทบัญญัติ (ถ้อยคำตามเว็บกรมสรรพากร)
ประมวลรัษฎากร มาตรา 118
ตราสารใดไม่ปิดแสตมป์บริบูรณ์ จะใช้ต้นฉบับ คู่ฉบับ คู่ฉีก หรือสำเนาตราสารนั้นเป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ จนกว่าจะได้เสียอากรโดยปิดแสตมป์ครบจำนวนตามอัตราในบัญชีท้ายหมวดนี้ และขีดฆ่าแล้ว แต่ทั้งนี้ ไม่เป็นการเสื่อมสิทธิที่จะเรียกเงินเพิ่มอากรตามมาตรา 113 และมาตรา 114
บทบัญญัติ (ถ้อยคำตามเว็บกรมสรรพากร)
พ.ร.บ.อาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 14
ห้ามมิให้ผู้ใดตั้งโรงงานผลิตอาหารเพื่อจำหน่าย เว้นแต่ได้รับใบอนุญาตจากผู้อนุญาต
พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 6
ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่า บุคคลทุกคนกระทำการโดยสุจริต
ลักษณะ 1 บทเบ็ดเสร็จทั่วไป
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 5
ในการใช้สิทธิแห่งตนก็ดี ในการชำระหนี้ก็ดี บุคคลทุกคนต้องกระทำโดยสุจริต
ลักษณะ 1 บทเบ็ดเสร็จทั่วไป
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 8
คำว่า “เหตุสุดวิสัย” หมายความว่า เหตุใด ๆ อันจะเกิดขึ้นก็ดี จะให้ผลพิบัติก็ดี เป็นเหตุที่ไม่อาจป้องกันได้แม้ทั้งบุคคลผู้ต้องประสบหรือใกล้จะต้องประสบเหตุนั้น จะได้จัดการระมัดระวังตามสมควรอันพึงคาดหมายได้จากบุคคลในฐานะและภาวะเช่นนั้น
ลักษณะ 1 บทเบ็ดเสร็จทั่วไป