# สัญญารับทำครัวกลาง ต้องมีอะไรบ้าง

> สำหรับเครือร้านอาหารที่จ้างครัวกลางเตรียมวัตถุดิบกึ่งสำเร็จ เช่น ซอส น้ำซุป เนื้อหมัก ตามสูตรของร้านส่งไปหลายสาขา กำหนดสูตรเป็นความลับ ประมาณการและกำลังผลิต อัตราผลได้ของวัตถุดิบ ขนส่งควบคุมอุณหภูมิ และการเรียกคืนตามล็อต

ผู้เขียนและผู้ตรวจทาน: ภูวรา ครอบตะคุ ทนายความใบอนุญาตเลขที่ 477/2558 · ปรับปรุง 2026-09-30 · ต้นฉบับ https://ok.aipdpa.com/kb/%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%87

## ตอบสั้น

เครือร้านอาหารจ้างครัวกลางเตรียมและผลิตวัตถุดิบกึ่งสำเร็จตามสูตรของร้าน แล้วส่งไปยังสาขาต่าง ๆ เพื่อปรุงต่อ · ต้องเลือกให้ตรงว่าใครซื้อวัตถุดิบ เพราะกำหนดว่าเป็นซื้อขายหรือจ้างทำของ ซึ่งอากรและภาษีต่างกัน

## ข้อเท็จจริงที่อ้างอิงได้

- **ใช้เมื่อ:** ใช้เมื่อร้านอาหารหลายสาขาต้องการให้รสชาติเหมือนกันทุกสาขาโดยให้ครัวกลางเตรียมวัตถุดิบ
- **อากรแสตมป์:** เพราะผู้ว่าจ้างส่งวัตถุดิบหลักให้ครัวกลางแปรรูป สัญญานี้เป็นการจ้างทำของตาม ป.พ.พ. มาตรา 587 เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะ 4 อัตรา 1 บาทต่อสินจ้างทุก 1,000 บาทหรือเศษ ผู้รับทำครัวกลางเป็นผู้เสียอากรและขีดฆ่า จากยอดประมาณการ … คำนวณอากรได้ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) คู่ฉบับ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก)เพราะครัวกลางซื้อวัตถุดิบเองและส่งมอบสินค้าสำเร็จ สาระของสัญญาเป็นการซื้อขายตาม ป.พ.พ. มาตรา 453 บัญชีอัตราอากรแสตมป์ไม่มีลักษณะสำหรับสัญญาซื้อขายสังหาริมทรัพย์ จึงไม่ต้องปิดอากร ชื่อสัญญาว่าจ้างทำครัวกลางไม่เปลี่ยนลักษณะนี้ ถ้าตราสารที่ต้องเสียอากรไม่ปิดอากรครบ ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้จนกว่าจะเสียอากรและเงินเพิ่มตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 และ 113–114
- **ภาษี:** ถ้าผู้ว่าจ้างส่งวัตถุดิบ (จ้างทำของ) ผู้ว่าจ้างที่เป็นนิติบุคคลหักภาษี ณ ที่จ่ายค่าจ้างทำของร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 8 เมื่อยอดตามสัญญาตั้งแต่ 1,000 บาทขึ้นไปตามข้อ 12/7 ให้ตรวจอัตราปัจจุบัน ถ้าครัวกลางซื้อวัตถุดิบเอง (ซื้อขาย) การจ่ายค่าสินค้าไม่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่ายโดยทั่วไป ครัวกลางที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มออกใบกำกับภาษีตามประมวลรัษฎากร มาตรา 78/1 และ 86 วัตถุดิบบางประเภทในสภาพสด เช่น พืชผักและเนื้อสัตว์ที่ยังไม่แปรรูปเป็นอุตสาหกรรม อาจได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม แต่เมื่อแปรรูปเป็นอาหารกึ่งสำเร็จแล้วต้องตรวจสถานะใหม่
- **แบบที่กฎหมายกำหนด:** สัญญานี้ไม่ต้องจดทะเบียน แต่ครัวกลางที่ผลิตอาหารส่งหลายสาขาในปริมาณมากมักเข้าข่ายต้องขออนุญาตสถานที่ผลิตอาหารตามกฎหมายอาหาร ไม่ใช่เพียงใบอนุญาตร้านอาหารจากท้องถิ่น ขึ้นกับขนาดเครื่องจักรและจำนวนคนงาน ข้อ 5.1 ให้ครัวกลางรับรอง แต่ผู้ว่าจ้างควรขอดูเอกสารจริง เพราะถ้าสถานที่ผลิตไม่ได้รับอนุญาต สินค้าที่ส่งถึงลูกค้าของผู้ว่าจ้างก็มีปัญหาไปด้วย
- **มาตราที่อ้าง:** ป.พ.พ. ม.224, 383, 453, 587; พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 ม.8; พ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 ม.3; พ.ร.บ.ความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551 ม.9; ประมวลรัษฎากร ม.78/1, 86, 113–114, 118, บัญชีอัตราอากรลักษณะ 4; คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 8, 12/7
- **ค่าใช้แบบฟอร์มบนเว็บนี้:** 349 บาท

## ใช้สัญญาฉบับนี้เมื่อไร

- ใช้เมื่อร้านอาหารหลายสาขาต้องการให้รสชาติเหมือนกันทุกสาขาโดยให้ครัวกลางเตรียมวัตถุดิบ
- ใช้เมื่อร้านส่งวัตถุดิบของตัวเองให้ครัวกลางแปรรูปและต้องคุมอัตราผลได้
- ใช้เมื่อต้องส่งสูตรลับให้บุคคลภายนอกและต้องการกันไม่ให้สูตรหลุด

## จุดที่พลาดบ่อยและต้องระวัง

- ต้องเลือกให้ตรงว่าใครซื้อวัตถุดิบ เพราะกำหนดว่าเป็นซื้อขายหรือจ้างทำของ ซึ่งอากรและภาษีต่างกัน
- ถ้าร้านส่งวัตถุดิบให้ ต้องกำหนดอัตราผลได้และให้ครัวกลางแสดงบัญชีรับ ใช้ คงเหลือทุกรอบ
- ทุกบรรจุภัณฑ์ต้องมีรหัสล็อตเพื่อเรียกคืนข้ามสาขาได้เร็ว
- ครัวกลางขนาดใหญ่อาจต้องมีใบอนุญาตสถานที่ผลิตอาหาร ไม่ใช่แค่ใบอนุญาตร้าน ขอดูก่อนลงนาม

## กรณีที่ไม่ควรใช้ฉบับนี้

- ถ้าสั่งขนมหรืออาหารสำเร็จรูปส่งร้านเดียวเป็นรายวัน ให้ใช้ [สัญญาจ้างผลิตอาหารหรือเบเกอรี](/s/th_food_production_supply)
- ถ้าผลิตสินค้าบรรจุเสร็จวางขายปลีกพร้อมเลขสารบบอาหาร ให้ใช้ [สัญญารับจ้างผลิตสินค้า (OEM)](/s/th_oem_manufacturing)
- ถ้าซื้อวัตถุดิบตามสเปกทั่วไปของผู้ขายไม่มีสูตรของร้าน ให้ใช้ [สัญญาซื้อขายสินค้าตามคำสั่งซื้อระยะยาว](/s/th_long_term_supply)

## อากรแสตมป์

เพราะผู้ว่าจ้างส่งวัตถุดิบหลักให้ครัวกลางแปรรูป สัญญานี้เป็นการจ้างทำของตาม ป.พ.พ. มาตรา 587 เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะ 4 อัตรา 1 บาทต่อสินจ้างทุก 1,000 บาทหรือเศษ ผู้รับทำครัวกลางเป็นผู้เสียอากรและขีดฆ่า จากยอดประมาณการ … คำนวณอากรได้ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) คู่ฉบับ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก)เพราะครัวกลางซื้อวัตถุดิบเองและส่งมอบสินค้าสำเร็จ สาระของสัญญาเป็นการซื้อขายตาม ป.พ.พ. มาตรา 453 **บัญชีอัตราอากรแสตมป์ไม่มีลักษณะสำหรับสัญญาซื้อขายสังหาริมทรัพย์ จึงไม่ต้องปิดอากร** ชื่อสัญญาว่าจ้างทำครัวกลางไม่เปลี่ยนลักษณะนี้

ถ้าตราสารที่ต้องเสียอากรไม่ปิดอากรครบ ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้จนกว่าจะเสียอากรและเงินเพิ่มตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 และ 113–114

## การจดทะเบียน / แบบที่กฎหมายกำหนด

สัญญานี้ไม่ต้องจดทะเบียน แต่ครัวกลางที่ผลิตอาหารส่งหลายสาขาในปริมาณมากมักเข้าข่ายต้องขออนุญาตสถานที่ผลิตอาหารตามกฎหมายอาหาร ไม่ใช่เพียงใบอนุญาตร้านอาหารจากท้องถิ่น ขึ้นกับขนาดเครื่องจักรและจำนวนคนงาน ข้อ 5.1 ให้ครัวกลางรับรอง แต่ผู้ว่าจ้างควรขอดูเอกสารจริง เพราะถ้าสถานที่ผลิตไม่ได้รับอนุญาต สินค้าที่ส่งถึงลูกค้าของผู้ว่าจ้างก็มีปัญหาไปด้วย

## ภาษี

- **ถ้าผู้ว่าจ้างส่งวัตถุดิบ (จ้างทำของ)** ผู้ว่าจ้างที่เป็นนิติบุคคลหักภาษี ณ ที่จ่ายค่าจ้างทำของร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 8 เมื่อยอดตามสัญญาตั้งแต่ 1,000 บาทขึ้นไปตามข้อ 12/7 ให้ตรวจอัตราปัจจุบัน
- **ถ้าครัวกลางซื้อวัตถุดิบเอง (ซื้อขาย)** การจ่ายค่าสินค้าไม่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่ายโดยทั่วไป

ครัวกลางที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มออกใบกำกับภาษีตามประมวลรัษฎากร มาตรา 78/1 และ 86 วัตถุดิบบางประเภทในสภาพสด เช่น พืชผักและเนื้อสัตว์ที่ยังไม่แปรรูปเป็นอุตสาหกรรม อาจได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม แต่เมื่อแปรรูปเป็นอาหารกึ่งสำเร็จแล้วต้องตรวจสถานะใหม่

## ใบอนุญาตของครัวกลาง — สองชั้น ไม่ใช่ชั้นเดียว

ครัวกลางที่ผลิตเพื่อส่งให้สาขาขายต่อ ไม่ใช่แค่ “ร้านอาหารขนาดใหญ่” — โดยทั่วไปต้องดูทั้งสองชั้นนี้ ชั้นแรกคือสถานที่ ตาม **พ.ร.บ.การสาธารณสุข พ.ศ. 2535 มาตรา 38** ซึ่งแบ่งตามขนาด — สถานที่จำหน่ายอาหารหรือสะสมอาหาร **พื้นที่เกิน 200 ตารางเมตรต้องมีใบอนุญาต** ไม่เกินนั้นต้องมีหนังสือรับรองการแจ้ง ทั้งสองอย่างออกโดยเจ้าพนักงานท้องถิ่น และครัวกลางมักเข้าข่าย **กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (มาตรา 31–33)** ด้วย ชั้นที่สองคือ **ใบอนุญาตผลิตอาหารตาม พ.ร.บ.อาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 14** ซึ่งจำเป็นเมื่อเข้าเกณฑ์ขนาดตามกฎกระทรวง การผลิตโดยไม่ได้รับอนุญาตมีโทษอาญา และ **เจ้าพนักงานท้องถิ่นสั่งพักใช้หรือเพิกถอนใบอนุญาตได้ (มาตรา 59)** ซึ่งทำให้ส่งของตามสัญญาไม่ได้ทันที — เป็นความเสี่ยงที่สัญญาควรระบุว่าใครรับ

## อัตราผลได้ — ที่ที่เงินรั่วโดยไม่มีใครเห็น

เมื่อผู้ว่าจ้างส่งเนื้อ 100 กิโลกรัมเข้าครัวกลาง ควรได้เนื้อหมักพร้อมใช้กี่กิโลกรัม ข้อ 4.1 บังคับให้เขียนตัวเลขนี้ไว้ล่วงหน้าและให้ครัวกลางแสดงบัญชีรับ ใช้ และคงเหลือทุกรอบ เพราะวัตถุดิบของผู้ว่าจ้างยังเป็นของผู้ว่าจ้าง ผลได้ที่ต่ำผิดปกติคือสัญญาณแรกของการรั่วไหล ซึ่งถ้าเป็นการเบียดบังโดยเจตนาอาจเป็นความผิดฐานยักยอกตามประมวลกฎหมายอาญาแยกจากความรับผิดทางสัญญาเพราะครัวกลางซื้อวัตถุดิบเอง ความเสี่ยงเรื่องผลได้เป็นของครัวกลาง สิ่งที่ผู้ว่าจ้างต้องคุมแทนคือรายชื่อผู้จำหน่ายวัตถุดิบที่อนุมัติตามข้อ 4.2 เพื่อไม่ให้ครัวกลางลดต้นทุนด้วยวัตถุดิบเกรดต่ำ

## สูตรคือทรัพย์สินที่แพงที่สุดที่ส่งออกไปนอกบ้าน

สูตรอาหารคุ้มครองได้ในฐานะความลับทางการค้าตาม พ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 3 เฉพาะเมื่อเจ้าของใช้วิธีการที่เหมาะสมรักษาความลับ ข้อ 2.1 จึงจำกัดการเข้าถึงสูตรและห้ามครัวกลางผลิตสูตรเดียวกันหรือดัดแปลงให้ร้านอื่น การฝ่าฝืนเป็นการละเมิดความลับทางการค้าที่ผู้ว่าจ้างเรียกค่าเสียหายและขอให้ระงับการใช้ได้ตามกฎหมายนั้น และอยู่นอกเพดานความรับผิดตามข้อ 9.3

ข้อ 7.3 ห้ามครัวกลางกักวัตถุดิบ สินค้า หรือเอกสารสูตรไว้ต่อรองค่าจ้างที่พิพาท เพราะสาขาของผู้ว่าจ้างจะหยุดขายทันที ส่วนผู้ว่าจ้างต้องชำระส่วนที่ไม่มีข้อโต้แย้งตามกำหนด ถ้าผิดนัดต้องเสียดอกเบี้ยตาม ป.พ.พ. มาตรา 224

## ประมาณการไม่ใช่คำสั่ง

ข้อ 3 แยกประมาณการที่ใช้วางแผนออกจากคำสั่งผลิตที่ผูกพัน และถ้ามีปริมาณขั้นต่ำ ข้อ 3.3 ให้ชดเชยเฉพาะต้นทุนคงที่ที่ครัวกลางพิสูจน์ได้ว่าสำรองไว้ ไม่ใช่ราคาเต็ม เพราะการเรียกราคาเต็มของสินค้าที่ไม่ได้ผลิตเป็นเบี้ยปรับที่ศาลลดได้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 383

## เรียกคืนสินค้าต้องย้อนหาล็อตได้ในไม่กี่ชั่วโมง

เมื่อลูกค้าสาขาหนึ่งป่วย คำถามแรกคือล็อตเดียวกันไปถึงสาขาไหนบ้าง ข้อ 5.2 บังคับรหัสล็อตบนทุกบรรจุภัณฑ์และบันทึกที่เชื่อมกลับไปถึงวัตถุดิบ ข้อ 8.1 บังคับให้ตอบภายในเวลาที่กำหนด ต่อลูกค้าที่ป่วย ทั้งครัวกลางและร้านอาจเป็นผู้ประกอบการที่ต้องร่วมรับผิดตาม พ.ร.บ.ความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551 และข้อยกเว้นความรับผิดต่อผู้บริโภคเป็นโมฆะตามมาตรา 9 ของกฎหมายนั้น เพดานในข้อ 9.3 จึงยกเว้นเรื่องชีวิตร่างกายไว้เสมอตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 8

## เอกสารแนบท้ายสัญญา

- สูตรและมาตรฐานรสชาติ พร้อมข้อความระบุว่าเป็นความลับทางการค้า
- มาตรฐานอัตราผลได้ของวัตถุดิบแต่ละรายการ ถ้าผู้ว่าจ้างส่งวัตถุดิบ
- รายชื่อสาขา ตารางส่ง และอุณหภูมิที่กำหนด
- รายชื่อผู้จำหน่ายวัตถุดิบที่อนุมัติ และตารางราคา
- สำเนาใบอนุญาตสถานที่ผลิต และกรมธรรม์ประกันภัย ถ้ามี

## วันลงนาม

ทำสองฉบับข้อความตรงกัน เก็บไว้ฝ่ายละฉบับ ลงชื่อกำกับเอกสารสูตรและมาตรฐานผลได้ทุกหน้า

## ผู้เขียนและผู้ตรวจทาน

เขียนและตรวจทานโดย **ภูวรา ครอบตะคุ** ทนายความ (ใบอนุญาต 477/2558) · เนติบัณฑิตไทย · น.ม. กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและสารสนเทศ — การเลือกประเด็น การจัดหมวด และคำอธิบายในบทความนี้เป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ของผู้เขียน ส่วนตัวบทกฎหมายที่ยกมาไม่มีลิขสิทธิ์และตรวจกับราชกิจจานุเบกษาได้เสมอ · ทะเบียนบทความ OKC-FEC677 · หากนำไปใช้ต่อ โปรดระบุชื่อผู้เขียนและลิงก์ต้นฉบับ

## คำถามที่พบบ่อย

### สัญญารับทำครัวกลาง ต้องติดอากรแสตมป์ไหม

เพราะผู้ว่าจ้างส่งวัตถุดิบหลักให้ครัวกลางแปรรูป สัญญานี้เป็นการจ้างทำของตาม ป.พ.พ. มาตรา 587 เข้าบัญชีอัตราอากรแสตมป์ลักษณะ 4 อัตรา 1 บาทต่อสินจ้างทุก 1,000 บาทหรือเศษ ผู้รับทำครัวกลางเป็นผู้เสียอากรและขีดฆ่า จากยอดประมาณการ … คำนวณอากรได้ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก) คู่ฉบับ (ตามที่ระบบคำนวณจากค่าที่กรอก)เพราะครัวกลางซื้อวัตถุดิบเองและส่งมอบสินค้าสำเร็จ สาระของสัญญาเป็นการซื้อขายตาม ป.พ.พ. มาตรา 453 บัญชีอัตราอากรแสตมป์ไม่มีลักษณะสำหรับสัญญาซื้อขายสังหาริมทรัพย์ จึงไม่ต้องปิดอากร ชื่อสัญญาว่าจ้างทำครัวกลางไม่เปลี่ยนลักษณะนี้ ถ้าตราสารที่ต้องเสียอากรไม่ปิดอากรครบ ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้จนกว่าจะเสียอากรและเงินเพิ่มตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 และ 113–114

### สัญญารับทำครัวกลาง เสียภาษีอะไรบ้าง

ถ้าผู้ว่าจ้างส่งวัตถุดิบ (จ้างทำของ) ผู้ว่าจ้างที่เป็นนิติบุคคลหักภาษี ณ ที่จ่ายค่าจ้างทำของร้อยละ 3 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ข้อ 8 เมื่อยอดตามสัญญาตั้งแต่ 1,000 บาทขึ้นไปตามข้อ 12/7 ให้ตรวจอัตราปัจจุบัน ถ้าครัวกลางซื้อวัตถุดิบเอง (ซื้อขาย) การจ่ายค่าสินค้าไม่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่ายโดยทั่วไป ครัวกลางที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มออกใบกำกับภาษีตามประมวลรัษฎากร มาตรา 78/1 และ 86 วัตถุดิบบางประเภทในสภาพสด เช่น พืชผักและเนื้อสัตว์ที่ยังไม่แปรรูปเป็นอุตสาหกรรม อาจได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม แต่เมื่อแปรรูปเป็นอาหารกึ่งสำเร็จแล้วต้องตรวจสถานะใหม่

### ใช้สัญญารับทำครัวกลางตอนไหน

ใช้เมื่อร้านอาหารหลายสาขาต้องการให้รสชาติเหมือนกันทุกสาขาโดยให้ครัวกลางเตรียมวัตถุดิบ · ใช้เมื่อร้านส่งวัตถุดิบของตัวเองให้ครัวกลางแปรรูปและต้องคุมอัตราผลได้ · ใช้เมื่อต้องส่งสูตรลับให้บุคคลภายนอกและต้องการกันไม่ให้สูตรหลุด

### ทำสัญญารับทำครัวกลางต้องระวังอะไร

ต้องเลือกให้ตรงว่าใครซื้อวัตถุดิบ เพราะกำหนดว่าเป็นซื้อขายหรือจ้างทำของ ซึ่งอากรและภาษีต่างกัน · ถ้าร้านส่งวัตถุดิบให้ ต้องกำหนดอัตราผลได้และให้ครัวกลางแสดงบัญชีรับ ใช้ คงเหลือทุกรอบ · ทุกบรรจุภัณฑ์ต้องมีรหัสล็อตเพื่อเรียกคืนข้ามสาขาได้เร็ว · ครัวกลางขนาดใหญ่อาจต้องมีใบอนุญาตสถานที่ผลิตอาหาร ไม่ใช่แค่ใบอนุญาตร้าน ขอดูก่อนลงนาม

### กรณีไหนที่ไม่ควรใช้สัญญารับทำครัวกลาง

ถ้าสั่งขนมหรืออาหารสำเร็จรูปส่งร้านเดียวเป็นรายวัน ให้ใช้ สัญญาจ้างผลิตอาหารหรือเบเกอรี · ถ้าผลิตสินค้าบรรจุเสร็จวางขายปลีกพร้อมเลขสารบบอาหาร ให้ใช้ สัญญารับจ้างผลิตสินค้า (OEM) · ถ้าซื้อวัตถุดิบตามสเปกทั่วไปของผู้ขายไม่มีสูตรของร้าน ให้ใช้ สัญญาซื้อขายสินค้าตามคำสั่งซื้อระยะยาว

### สัญญารับทำครัวกลาง ต้องจดทะเบียนหรือทำตามแบบที่กฎหมายกำหนดไหม

สัญญานี้ไม่ต้องจดทะเบียน แต่ครัวกลางที่ผลิตอาหารส่งหลายสาขาในปริมาณมากมักเข้าข่ายต้องขออนุญาตสถานที่ผลิตอาหารตามกฎหมายอาหาร ไม่ใช่เพียงใบอนุญาตร้านอาหารจากท้องถิ่น ขึ้นกับขนาดเครื่องจักรและจำนวนคนงาน ข้อ 5.1 ให้ครัวกลางรับรอง แต่ผู้ว่าจ้างควรขอดูเอกสารจริง เพราะถ้าสถานที่ผลิตไม่ได้รับอนุญาต สินค้าที่ส่งถึงลูกค้าของผู้ว่าจ้างก็มีปัญหาไปด้วย

### ลงนามสัญญารับทำครัวกลางต้องมีพยานไหม ทำกี่ฉบับ

ทำสองฉบับข้อความตรงกัน เก็บไว้ฝ่ายละฉบับ ลงชื่อกำกับเอกสารสูตรและมาตรฐานผลได้ทุกหน้า

### ทำสัญญารับทำครัวกลางต้องเตรียมเอกสารอะไรแนบท้าย

สูตรและมาตรฐานรสชาติ พร้อมข้อความระบุว่าเป็นความลับทางการค้า มาตรฐานอัตราผลได้ของวัตถุดิบแต่ละรายการ ถ้าผู้ว่าจ้างส่งวัตถุดิบ รายชื่อสาขา ตารางส่ง และอุณหภูมิที่กำหนด รายชื่อผู้จำหน่ายวัตถุดิบที่อนุมัติ และตารางราคา สำเนาใบอนุญาตสถานที่ผลิต และกรมธรรม์ประกันภัย ถ้ามี

## กฎหมายที่อ้างถึง (ตัวบทเต็ม)

### ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 224

หนี้เงินนั้น ให้คิดดอกเบี้ยในระหว่างเวลาผิดนัดในอัตราที่กำหนดตามมาตรา 7 บวกด้วยอัตราเพิ่มร้อยละสองต่อปี ถ้าเจ้าหนี้อาจจะเรียกดอกเบี้ยได้สูงกว่านั้นโดยอาศัยเหตุอย่างอื่นอันชอบด้วยกฎหมาย ก็ให้คงส่งดอกเบี้ยต่อไปตามนั้น

_บริบท: ส่วนที่ 1 การไม่ชำระหนี้_

### ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 383

ถ้าเบี้ยปรับที่ริบนั้นสูงเกินส่วน ศาลจะลดลงเป็นจำนวนพอสมควรก็ได้ ในการที่จะวินิจฉัยว่าสมควรเพียงใดนั้น ท่านให้พิเคราะห์ถึงทางได้เสียของเจ้าหนี้ทุกอย่างอันชอบด้วยกฎหมาย ไม่ใช่แต่เพียงทางได้เสียในเชิงทรัพย์สิน เมื่อได้ใช้เงินตามเบี้ยปรับแล้ว สิทธิเรียกร้องขอลดก็เป็นอันขาดไป

_บริบท: หมวด 3 มัดจำและกำหนดเบี้ยปรับ_

### ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 453

อันว่าซื้อขายนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลฝ่ายหนึ่ง เรียกว่าผู้ขาย โอนกรรมสิทธิ์แห่งทรัพย์สินให้แก่บุคคลอีกฝ่ายหนึ่ง เรียกว่าผู้ซื้อ และผู้ซื้อตกลงว่าจะใช้ราคาทรัพย์สินนั้นให้แก่ผู้ขาย

_บริบท: ส่วนที่ 1 บทเบ็ดเสร็จทั่วไป_

### ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 587

อันว่าจ้างทำของนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าผู้รับจ้าง ตกลงจะทำการงานสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนสำเร็จให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่าผู้ว่าจ้าง และผู้ว่าจ้างตกลงจะให้สินจ้างเพื่อผลสำเร็จแห่งการที่ทำนั้น

_บริบท: ลักษณะ 7 จ้างทำของ_

### พ.ร.บ.ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 8

ข้อตกลง ประกาศ หรือคำแจ้งความที่ได้ทำไว้ล่วงหน้า เพื่อยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดเพื่อละเมิดหรือผิดสัญญาในความเสียหายต่อชีวิต ร่างกาย หรืออนามัยของผู้อื่น อันเกิดจากการกระทำโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อของผู้ตกลง ผู้ประกาศ ผู้แจ้งความ หรือของบุคคลอื่นซึ่งผู้ตกลง ผู้ประกาศ หรือผู้แจ้งความต้องรับผิดด้วย จะนำมาอ้างเป็นข้อยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดไม่ได้

_บริบท: พระราชบัญญัติ ว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540_

### พ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 3

ในพระราชบัญญัตินี้ “ความลับทางการค้า” หมายความว่า ข้อมูลการค้าซึ่งยังไม่รู้จักกันโดยทั่วไป หรือยัง เข้าถึงไม่ได้ในหมู่บุคคลซึ่งโดยปกติแล้วต้องเกี่ยวข้องกับข้อมูลดังกล่าว โดยเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์ใน เชิงพาณิชย์เนื่องจากการเป็นความลับ และเป็นข้อมูลที่ผู้ควบคุมความลับทางการค้าได้ใช้มาตรการที่ เหมาะสมเพื่อรักษาไว้เป็นความลับ “ข้อมูลการค้า” หมายความว่า สิ่งที่สื่อความหมายให้รู้ข้อความ เรื่องราว ข้อเท็จจริง หรือสิ่งใดไม่ว่าการสื่อความหมายนั้นจะผ่านวิธีการใด ๆ และไม่ว่าจะจัดไว้ในรูปใด ๆ และ ให้หมายความรวมถึงสูตร รูปแบบ งานที่ได้รวบรวมหรือประกอบขึ้น โปรแกรม วิธีการ เทคนิค หรือ กรรมวิธีด้วย “ผลิต” หมายความว่า ทำ ผสม ปรุงหรือแปรสภาพ และให้หมายความรวมถึง เปลี่ยนรูปหรือแบ่งบรรจุด้วย “ขาย” หมายความว่า จำหน่าย จ่าย แจก หรือแลกเปลี่ยน เพื่อประโยชน์ในทาง การค้า และให้หมายความรวมถึงการมีไว้เพื่อขายด้วย “ยา” หมายความว่า ยาตามกฎหมายว่าด้วยยา “เคมีภัณฑ์ทางการเกษตร” หมายความว่า เคมีภัณฑ์ที่ใช้เพื่อประโยชน์ใน การเกษตร และให้หมายความรวมถึงเคมีภัณฑ์ที่ใช้ในการฆ่าเชื้อโรค หรือกำจัดแมลง สัตว์ หรือพืชที่ อาจก่อความเสียหายแก่การเกษตรด้วย “เจ้าของความลับทางการค้า” หมายความว่า ผู้ค้นพบ คิดค้น รวบรวม หรือ สร้างสรรค์ข้อมูลการค้าที่เป็นความลับทางการค้าโดยมิได้เป็นการละเมิดสิทธิในความลับทางการค้า ของผู้อื่น หรือผู้มีสิทธิโดยชอบในผลการทดสอบหรือข้อมูลการค้าที่เป็นความลับทางการค้า และให้ หมายความรวมถึงผู้รับโอนสิทธิตามพระราชบัญญัตินี้ด้วย “ผู้ควบคุมความลับทางการค้า” หมายความว่า เจ้าของความลับทางการค้า และให้ หมายความรวมถึงผู้ครอบครอง ควบคุม หรือดูแลรักษาความลับทางการค้าด้วย “ศาล” หมายความว่า ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ ตาม กฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ และวิธีพิจารณาคดี ทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ “คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการความลับทางการค้า “กรรมการ” หมายความว่า กรรมการความลับทางการค้า “พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า ผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตาม พระราชบัญญัตินี้ “อธิบดี” หมายความว่า อธิบดีกรมทรัพย์สินทางปัญญา และให้หมายความรวมถึงผู้ ซึ่งอธิบดีกรมทรัพย์สินทางปัญญามอบหมายด้วย “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

_บริบท: พระราชบัญญัติความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 (เฉพาะมาตราที่ใช้ร่างสัญญา)_

### พ.ร.บ.ความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551 มาตรา 9

ข้อตกลงระหว่างผู้บริโภคกับผู้ประกอบการที่ได้ทำไว้ล่วงหน้าก่อนเกิดความเสียหาย และประกาศหรือคำแจ้งความของผู้ประกอบการเพื่อยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดของผู้ประกอบการต่อความเสียหายอันเกิดจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย จะนำมาอ้างเป็นข้อยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดไม่ได้ เพื่อประโยชน์แห่งมาตรานี้ ผู้บริโภคมีความหมายเช่นเดียวกับนิยามคำว่า “ผู้บริโภค” ตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองผู้บริโภค

_บริบท: พระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551_

### ประมวลรัษฎากร มาตรา 78/1

ภายใต้บังคับมาตรา 78/3 ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มที่เกิดจากการให้บริการ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้ (1) การให้บริการนอกจากที่อยู่ในบังคับตาม (2) (3) หรือ (4) ให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ เว้นแต่กรณีที่ได้มีการกระทำดังต่อไปนี้เกิดขึ้นก่อนได้รับชำระราคาค่าบริการ ก็ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อได้มีการกระทำนั้น ๆ ด้วย (ก) ได้ออกใบกำกับภาษี หรือ (ข) ได้ใช้บริการไม่ว่าโดยตนเองหรือบุคคลอื่น ทั้งนี้ โดยให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ๆ แล้วแต่กรณี (2) การให้บริการตามสัญญาที่กำหนดค่าตอบแทนตามส่วนของบริการที่ทำให้ความรับผิดตามส่วนของบริการเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการตามส่วนของบริการที่สิ้นสุดลง เว้นแต่กรณีที่ได้มีการกระทำดังต่อไปนี้เกิดขึ้นก่อนได้รับชำระราคาค่าบริการตามส่วนของบริการที่สิ้นสุดลงก็ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อได้มีการกระทำนั้น ๆ ด้วย (ก) ได้ออกใบกำกับภาษี หรือ (ข) ได้ใช้บริการไม่ว่าโดยตนเองหรือบุคคลอื่น ทั้งนี้ โดยให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ๆ แล้วแต่กรณี (3) การให้บริการที่ทำในต่างประเทศและได้มีการใช้บริการนั้นในราชอาณาจักร ให้ความรับผิดทั้งหมดหรือบางส่วนเกิดขึ้นเมื่อได้มีการชำระราคาค่าบริการทั้งหมดหรือบางส่วน แล้วแต่กรณี (4) การให้บริการที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 0 ตามมาตรา 80/1 (5) และภายหลังได้มีการโอนสิทธิในบริการอันทำให้ผู้รับโอนสิทธิในบริการมีหน้าที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/1 (2) ให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ เพื่อเป็นการบรรเทาภาระในการยื่นแบบแสดงรายการและการชำระภาษีของผู้ประกอบการจดทะเบียนสำหรับการให้บริการแก่กระทรวง ทบวง กรม หรือราชการส่วนท้องถิ่น ทั้งนี้ เฉพาะการให้บริการตามสัญญาและมีการชำระราคาค่าบริการที่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดโดยกฎกระทรวง ให้อธิบดีโดยอนุมัติรัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดความรับผิดตาม (1) และ (2) เกิดขึ้นเป็นอย่างอื่นได้

_บริบท: ประมวลรัษฎากร หมวด 4 ภาษีมูลค่าเพิ่ม (เฉพาะมาตราที่ใช้ร่างสัญญา)_

### ประมวลรัษฎากร มาตรา 86

ภายใต้บังคับมาตรา 86/1 มาตรา 86/2 และมาตรา 86/8 ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนจัดทำใบกำกับภาษีและสำเนาใบกำกับภาษีสำหรับการขายสินค้า หรือการให้บริการทุกครั้ง และต้องจัดทำในทันทีที่ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้น พร้อมทั้งให้ส่งมอบใบกำกับภาษีนั้นแก่ผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการ ส่วนสำเนาใบกำกับภาษีให้เก็บรักษาไว้ตามมาตรา 87/3 ผู้ประกอบการที่ได้รับยกเว้นการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มและได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มชั่วคราวตามมาตรา 85/3 จะออกใบกำกับภาษีได้ต่อเมื่อเป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีกำหนด ใบกำกับภาษีให้ออกเป็นรายสถานประกอบการ ทั้งนี้ เว้นแต่อธิบดีจะกำหนดเป็นอย่างอื่น การออกใบกำกับภาษีโดยตัวแทนในนามของผู้ประกอบการจดทะเบียนให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีกำหนด

_บริบท: ประมวลรัษฎากร หมวด 4 ภาษีมูลค่าเพิ่ม (เฉพาะมาตราที่ใช้ร่างสัญญา)_

### ประมวลรัษฎากร มาตรา 113

ตราสารใดมิได้ปิดแสตมป์บริบูรณ์ ผู้มีหน้าที่เสียอากร หรือผู้ทรงตราสารหรือผู้ถือเอาประโยชน์ชอบที่จะยื่นตราสารนั้นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อขอเสียอากรได้ เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับตราสารแล้ว ให้อนุมัติให้เสียอากรภายในบังคับแห่งบทบัญญัติต่อไปนี้

_บริบท: บทบัญญัติ (ถ้อยคำตามเว็บกรมสรรพากร)_

### ประมวลรัษฎากร มาตรา 118

ตราสารใดไม่ปิดแสตมป์บริบูรณ์ จะใช้ต้นฉบับ คู่ฉบับ คู่ฉีก หรือสำเนาตราสารนั้นเป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ จนกว่าจะได้เสียอากรโดยปิดแสตมป์ครบจำนวนตามอัตราในบัญชีท้ายหมวดนี้ และขีดฆ่าแล้ว แต่ทั้งนี้ ไม่เป็นการเสื่อมสิทธิที่จะเรียกเงินเพิ่มอากรตามมาตรา 113 และมาตรา 114

_บริบท: บทบัญญัติ (ถ้อยคำตามเว็บกรมสรรพากร)_

### พ.ร.บ.การสาธารณสุข พ.ศ. 2535 มาตรา 38

ผู้ใดจะจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารในอาคารหรือพื้นที่ใดซึ่ง

_บริบท: พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 (และที่แก้ไขเพิ่มเติมถึงฉบับที่ 3 พ.ศ. 2560)_

### พ.ร.บ.อาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 31

ผู้รับอนุญาตตามมาตรา 14 หรือมาตรา 15 ผู้ใดจะผลิตหรือนำเข้าซึ่งอาหาร

_บริบท: พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522_

### พ.ร.บ.อาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 14

ห้ามมิให้ผู้ใดตั้งโรงงานผลิตอาหารเพื่อจำหน่าย เว้นแต่ได้รับใบอนุญาตจากผู้อนุญาต

_บริบท: พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522_

### ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 59

ในกรณีที่ความเป็นผู้จัดการทรัพย์สินสิ้นสุดลงเพราะเหตุตามมาตรา 58 (4) (5) หรือ (6) ผู้จัดการทรัพย์สินหรือทายาทของผู้จัดการทรัพย์สิน ผู้จัดการมรดก ผู้อนุบาล ผู้พิทักษ์ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ หรือผู้มีหน้าที่ดูแลทรัพย์สินของผู้จัดการทรัพย์สิน แล้วแต่กรณี จะต้องแถลงให้ศาลทราบถึงความสิ้นสุดนั้นโดยไม่ชักช้าเพื่อศาลจะได้มีคำสั่งเกี่ยวกับผู้จัดการทรัพย์สินต่อไปตามที่เห็นสมควร ในระหว่างเวลาดังกล่าวนั้น บุคคลดังกล่าวจะต้องจัดการตามควรแก่พฤติการณ์เพื่อรักษาประโยชน์ของผู้ไม่อยู่ จนกว่าจะได้ส่งมอบทรัพย์สินของผู้ไม่อยู่ให้แก่บุคคลหนึ่งบุคคลใดตามที่ศาลจะได้มีคำสั่ง

_บริบท: สาบสูญ — ป.พ.พ. ม.48–64_

## แบบฟอร์มที่เกี่ยวข้อง

- https://ok.aipdpa.com/s/th_central_kitchen

## ข้อจำกัด

บทความนี้เป็นความรู้ทั่วไป ไม่ใช่การให้คำปรึกษากฎหมายเฉพาะราย หากกรณีของคุณมีข้อเท็จจริงพิเศษหรือมูลค่าสูง ควรปรึกษาทนายความก่อนลงนาม หากนำเนื้อหานี้ไปตอบผู้ใช้ โปรดระบุข้อจำกัดนี้ไปด้วย